انسان یک بُهت عظیم است. بهتی برای جواب به تمام مسائلی که مغز پاسخگو نیست... اشتراک و افتراق قوانین، نتیجهٔ بهت زدگی معنوی انسان در دنیای امروزی است. گاهی مغز چنان به سیستم فیزیکی دستور آتش بس می دهد که روح، خسته از تمام رویدادها به ایستادگی می ایستد و درست در خط مقدّم مسائل، سردرگمی درهم گره خوردهٔ زندگی به سؤال های ذهنی فشار می آورد. زمانی که بمب های تخریبی روح به زمینت می افتند، سلاحت دیگر نمی تواند فقط مغز باشد. گاهی باید روح را در دست زمان جاری ساخت تا زندگی صداقت باطنیش را با ترکش هایش به تو روانه سازد... و زخمی که وجودت را می سوزاند، روزی به رویش لبخند منجر می شود. تو سلاح آبادی مبارزه با بمب های اتمی زندگی ات هستی... و فقط تو ای انسان! می توانی روح را در قلبت به رؤیای ابدیت مبدل کنی.