گلویم از کلاغ سر رفت
و گریستم سکوت را..

و مردمان
نفرینی تلخ خواندند قلبم را
که کودکانه دوست می داشت همه گان را..
و عشق را بسان مسیح می گستراند!

مردمان نامرد!
مردمان نارفیق
مردمان..



پ.ن
و خداوند صدای کلاغ را بیشتر دوست داشت..