برخلاف خیلی از منتقدین من "خاطرات یک حلزون" رو خیلی بیشتر از استپ موشن قبلی ادام الیوت "مری و مکس" دوست دارم🤩
اونقدر نکته داره در سراسر فیلم که میشه چندین صفحه راجع بهش نوشت. یکی از قشنگ ترین هاش جمله پینکی به گریسه که فکر کنم نقل قول از یه فیلسوفه: "زندگی را تنها با نگاه به عقب میشه فهمید؛ اما رو به جلو باید زیست."
یه اشاره ای داره که نجات و آزادی انسانها رو در رهایی از هر نوع "کالت" میدونه.
حلزون هم که به عنوان نماد انزوا و خزیدن به لاک تنهایی جایگاه ویژه در ساخته های الیوت داره.
در نهایت باز موضوع جبر و اختیار مطرحه اینکه زندگی میتونه پر از مصیبت هایی باشه که انتخابشون نکردیم ولی مارو به زمین زده حالا نمیتونیم تا ابد بشینیم و نگاه کنیم به زخم هامون...