هر وقت میخوام کسی رو به تماشای سینمای جیلان بکشونم اول این فیلمش رو معرفی میکنم سریع ترین توالی اتفاقات رو داره و کلا یک مقدار متفاوته با سایر آثارش. مثلا دیالوگ ها پینگ پونگی مهمترین راویان فیلم های جیلانن و بعدشون اغلب لانگ شات های طولانی از مناظر عکاسی که ببیننده سر فرصت تحلیل کنه دیالوگ ها رو، ولی تو سه میمون دیالوگ آنچنانی برقرار نمیشه و حتی یادمه موسیقی متن هم نداشت!