در ژانویه ۲۰۲۳، شهر داکسبری در ماساچوست شاهد جنایتی هولناک بود؛ لیندزی کلنسی، مادری است که سه فرزند خود کورای ۵ ساله، داوسون ۳ ساله و کالان ۸ ماهه را با طناب خفه کرد!

وکلای او استدلال می‌کنند که کلنسی ماه‌ها با افسردگی شدید پس از زایمان دست‌وپنجه نرم میکرده و در زمان جنایت دچار روانپریشی و گسست از واقعیت بوده؛ اختلالی نادر که تنها یک تا دو نفر از هر هزار مادر را درگیر می‌کند و با توهم و هذیان همراه است.

اما دادستان‌ها نظر دیگری دارند؛ آنها می‌گویند کلنسی قتل‌ها را با دقت برنامه‌ریزی کرده، همسرش را با بهانه از خانه بیرون فرستاده و کودکان را یکی‌یکی به قتل رسانده است. از نگاه دادستانی، این سطح از برنامه‌ریزی نشان‌دهنده قصد مجرمانه و عقل سالم است، نه جنون.
حالا سؤال دادگاه این است که آیا کلنسی در آن لحظات توانایی تشخیص درست از غلط را داشته یا بیماری روانی‌اش او را به ... دیدن ادامه ›› جنون رسانده؟
اگر دادگاه دفاعیات جنون را بپذیرد، کلنسی به جای زندان به بیمارستان روانپزشکی منتقل میشود؛ در غیر این صورت با حبس ابد روبه‌رو خواهد شد.

وقتی این ها را می‌شنیدم یاد این فیلم و جریانش افتادم. قضیه دشوار قضاوت کردن و مواردی که باعث پیش داوری میشود.

اما اگر من عضو هیئت داوری بودم اصلا برام قضیه افسردگی و این استدلال که می‌توانسته ادراک او از واقعیت رو دچار اختلال کنه کوچکترین اهمیتی نداشت. همین که پررو با حالی حتی به ظاهر معقول نشسته اونجا استدلال کنه یا توضیح بده حالم رو به هم میزد. اگر واقعا افسردگی و جنون داشته بعدا فهمیده چطوری، چطوری... حالش قدری خوبه نشسته اونجا 😵‍💫 چطور نخواسته به شدیدترین حالت ممکنه مجازات بشه؟!

این فیلم فوق العاده است به نظرم. تو ذهن نقش می‌بنده داستانش. 💗