[از صحنه تا خاک]
من
دوربین
میکروفن
خاکِ صحنه...
هنر را
از همان سالهای بیتکلف کودکی
چون نبض دوم
در سینه ام داشتم.
دوره ها دیدم
کارگاههای هنری رفتم
در دالان جشنوارههای رنگارنگ دویدم
و
... دیدن ادامه ››
زانوی شاگردی
در بر ستارگان آسمان هنر ساییدم.
اما...
چون
به درگاه موعود
رسیدم
چون پای در صحنه نهادم
دیدم همه کار میکنم
ـ الّا هنر!
دیدم هر کس
ماسک «ادای هنر» را
بر چهره بدوزد
پلههای ترقی را
دوتا یکی بالا میرود.
دیدم
هرچه از خویش
تهیتر شوی
هرچه بیشتر
به تکرار سطحی تقلید
تن دهی
نور پروژکتورها
بیشتر روی پیشانیت میتابد!
دیدم...
و در آیینۀ این تناقض تلخ
دیدم که
چگونه خلوص
در بازار مکار نمایش
به بهشتی ارزان
فروخته میشود.
و من
ماندم و
این تنهایی متراکم
میان پردههای افتاده
و صحنهای که
دیگر
خاکش هم بوی دروغ میدهد...
«حجت بقایی؛ پژوهشگر، فیلمنامه نویس، شاعر، تکنسین فنی رسانه»