چیزی که در این اثر برایم قابل تأمل بود، فاصله‌ی میان شکوه یک قهرمانی و حقیقت تلخ بهای آن است. انگار آرش فقط تیری را از کمان رها نمی‌کند؛ بخشی از وجودش را در مسیری می‌گذارد که قرار است سرنوشت دیگران را تغییر دهد.بهرام بیضایی با نگاهی متفاوت به اسطوره، قهرمان را از جایگاه یک شخصیت افسانه‌ای بیرون می‌آورد و او را به پرسشی انسانی تبدیل می‌کند؛ تا کجا می‌توان از خود گذشت و اصلاً چه چیزی یک فداکاری را ارزشمند می‌کند؟