یادداشتی بر اجرای «اختتام عشق»
«اختتام عشق»؛ تجربهای از تئاتر مبتنی بر بدن، کلام و ریتم
«اختتام عشق» اجرای افتتاحیهٔ «تئاتر مستقل» است. این اثر با کارگردانی اشکان خیلنژاد / پسکل رامبر، متنی فرانسوی را روی صحنه زنده میکند.
اشکان خیلنژاد در این اثر، با تکیه بر فضایی نیمهساخته و چهار میزانسن، تئاتری نزدیک به سنت روسی را بر پایهٔ انرژی بازیگر روی صحنه میسازد.
... دیدن ادامه ››
این اجرا از دو مونولوگ ۴۰ دقیقهای با ریتمی پایین و تمپویی بالا، و یک صحنهٔ آوازخواندن بچهها تشکیل شده است.
اجرا قدرت پرتاب و میخکوبکردن مخاطب را دارد. همهچیز در کلمات و بدن بازیگران جریان دارد؛ نور ثابت است و موسیقیای در کار نیست. تمام فضاسازیها و تغییر مودها با بدن و بیان بازیگران شکل میگیرند.
اثر عمداً تحمل مخاطب را به گرو میگیرد و با آن بازیگوشی میکند. در لحظاتی، تحمل مخاطب را به سخره میگیرد و گاهی به او شوک وارد میکند. خیلنژاد در ایدهٔ کارگردانی خود، که آن را به بدنها منتقل کرده است، در بیان کلمات و با توجه به زیرمتن، فلوهای مختلفی طراحی کرده است. حامد رسولی گاهی اوقات در شیوهٔ بیانش به روکردن نزدیک میشود تا به کلمات جان ببخشد و آنها را از صرفِ کلمهبودن تهی کند.
فضای نیمهکاره و تنهای رو به ویرانی، با مضمون اثر ــ ویرانی یک رابطه ــ کاملاً همخوانی دارند و در خدمت آن عمل میکنند. اجرا ریتم را به بازی میگیرد و مخاطب را تاب میدهد.
در عصر ریلز و اسکرول، زمانی که آدمها تحمل بیش از ۱۰ ثانیه را ندارند، این اجرا با هدیهدادن تأمل، مزهٔ عمیقشدن را دوباره برای مخاطب زنده میکند.
به پیج @deramnevesht سر بزنید.