دانیال (محمد رضا) زندی اکباتانی شخصیت عمومی

میلاد یکی کودک

شکفتن گلی را ماند

چیزی نادر به زندگی آغاز می کند

با شادی و اندکی درد.

روزانه به گونه یی نمایان برمی بالد

بدان ماند که نادره ی نخستین است

و نادره ی آخرین


مارگوت بیکل

دانیال

اونایی که امروز پنجم بهمن ماه تولدشونه ....

تولدت مبارک

دانیال

نامه ی تو چقدر زیبا بود
نامه ی تو چقدر زیبا بود
هر خطش را سه مرطبه خواندم
بعد آنرا به روی یک دفتر
تا نخورده قشنگ چسباندم
نامه ی تو چقدرخوشبو بود
بوی گلهای رازقی می داد
حرفهایت هنوزهم طعم عطر پاییز عاشقی میداد

نامه تو چقدر زیبا بود مریم حیدرزاده

گفته بودی عجیب دلتنگی
دل من هم برای تو تنگ است
پیش ... دیدن ادامه ›› من هم غروب غمگین است
پیش من هم طلوع کم رنگ است
خوشم آمد چقدر دانایی
خوشم آمد چقدر دانایی
حالی از حال من نپرسیدی
ولی از پشت قاب دلتنگی
زردیم را چه زود فهمیدی
یاس زرد دو خانه آنورتر
داشت دیشب تو را دعا میکرد

نامه تو چقدر زیبا بود مریم حیدرزاده

تشنه بود و نبودی و او داشت التماس پرنده ها میکرد
گفته بودی ز غیبت باران باز هم درد مشترک داری
تا بخواهی شقایق تشنه
گل سرخ پر از ترک داری
دوریت کار دست من داده
فاصله که میان ما کم نیست
هیچکس روزگار و اقبالش مثل ما بی نشان و مبهم نیست
فکرت اینجا میان گلدان است

نامه تو چقدر زیبا بود مریم حیدرزاده

جلوی چشم آرزوهایم
تو خودت را به جای من بگذار
تو خودت را به جای من بگذار
تو دلت سوخت من چه تنهایم
سالها میشود که با عکست توی این شهر زندگی کردم
با یکی دو تماس کوتاهت ماهها رفع تشنگی کردم ولی آخر چقدر بنشینم
نامه ای حرف روشنی چیزی
گل خشکی میان این کاغذ که به آن وعده ای بیاویزی

نامه تو چقدر زیبا بود مریم حیدرزاده

بنویس از خودت از این نامه
دو سه خط مختصر فقط فهرست
فقط اینبار خواهشی دارم
عکس تازه برای من بفرست
بنویس از خودت از این نامه
دو سه خط مختصر فقط فهرست
فقط اینبار خواهشی دارم
عکس تازه برای من بفرست

مریم حیدرزاده

دانیال

تو مه تند رانندگی میکنم

تو مه تند رانندگی میکنم، با رویای تو زندگی میکنم.

پر جادست عطرپاییز و برگ عزیز، برام زندگی قد مرگ.

میرم سمت دریا میرم تا شمال، شمال پر از بهترین فصل سال.

یه آهنگ و میخوام زیادش کنم، که تو بشنوی خیلی تنگ دلم.

الان یک دفعه اینجا بارون گرفت، اگه بودی میشد چقدر جون گرفت.

دارم خسته رانندگی ... دیدن ادامه ›› میکنم، با سرعت چه دیونگی میکنم. 

میگن خطرناک این سرعتم، ولی من که با رویاهات راحتم.

تو بودی مواظب بودم خیلی سخت، تو باشی نباید خطرناک رفت.

پیچیده تو جاده صدای موزیک،دلم کلبه میخواد حتی کوچیک حتی کوچیک.

تو کلبه با تو زندگی میکنم، هنوز اما رانندگی میکنم.

تو حالا کجایی که معلوم نیست، چقدر سخته که هیچکی پهلوم نیست.

تو جات خالیه روی این صندلی، برم رامسر یا برم انزلی.

هوامو نداره کسی این روزا، داره نه بارون نه تو نه دمای هوا.

هنوز تند راننگی میکنم، صدات میزنم بچگی میکنم.

کی میگه دارم زندگی میکنم.

فقط بی تو رانندگی میکنم.


مریم حیدرزاده

دانیال ...

اینم از اولین برف زمستان

کاش با اشکهایم این برفها آب نشوند ...

۳۰ دی ۱۴۰۴

دانیال

این بار زنده می خواهمت
نه در رویا نه در مجاز
این که خسته بیایی
بنشینی در برابرم در این کافه پیر
نه لبخند بزنی آن گونه که در رویاست
ونه نگاه عاشقانه بدوزی در نگاهم
صندلی ات را عوض کنی
در کنارم بنشینی

سر خسته ات را روی شانه ام بگذاری
وبه جای دوستت دارم بگویی
گم کرده ام تو را ، کجایی ؟

 آ.کلوناریس

دانیال

یک حقیقت تلخ

یه نفر خوابش میاد و واسه ی خواب جا نداره
یه نفر یه لقمه نون برای فردا نداره
یه نفر می شینه و اسکناساشو می شمره
می خواد امتحان
کنه که تا داره یا نداره
یه نفر از بس بزرگه خونشون گم می شه توش
اون یکی اتاقشون واسه همه جا نداره
بابا می خواد واسه دخترش عروسک بخره
انتخابم ... دیدن ادامه ›› می کنه ، پولشو اما نداره
یکی دفترش پر از نقاشی و خط خطیه
اون یکی مداد برای آب و بابا نداره
یکی
ویلای کنار دریاشون قصره ولی
اون یکی حتی تو فکرش آب دریا نداره
یکی بعد مدرسه توپ چهل تیکه می خواد
مامانش میگه اینا گرونه اینجا نداره
یه نفر تولدش مهمونیه ،‌همه میان
یکی تقویم واسه خط زدن رو روزا نداره
یکی هر هفته یه روز پزشکشون میاد خونش
یکی داره می میره ، خرج مداوا نداره
یکی انشاشو می ده توی خونه صحیح کنن
یکی از بر شده درد و ، دیگه انشا نداره
یه نفر می ارزه امضاش به هزار تا عالمی
یکی بعد عمری رنج و زحمت امضا نداره
تو کلاس صحبت چیزی می شه که همه دارن
یکی می پرسه آخه چرا مال
ما نداره
یکی دوس داره که کارتون ببینه اما کجا
یکی انقد دیده که میل تماشا نداره
یکی از واحدای بالای برجشون می گه
یکی اما خونشون اتاق بالا نداره
یکی جای خاله بازی کلاس شنا می ره
یکی چیزی واسه نقاشی ابرا نداره
یکی پول نداره تا دو روز به
شهرشون بره
یکی طاقت واسه ی صدور ویزا نداره
یکی فکر آخرین رژیمای غذاییه
یکی از بس که نخورده شب و روز نا نداره
یکی از بس شومینه گرمه می افته از نفس
یکی هم برای گرمای دساش ها نداره
دخترک می گه خدا چرا ما .... مادرش می گه
عوضش دخترکم ، او خونه لیلا
نداره
یه نفر تمام روزاش پر رنج و سختیه
هیچ روزیش فرقی با روزای مبادا نداره
یکی آزمایش نوشتن واسش ،‌اما نمی ره
می گه نزدیکیای ما آزمایشگا نداره
بچه ای که تو چراغ قرمزا می فروشه گل و
مگه درس و مشق و شور و شوق و رؤیا نداره
یه نفر تمام روزا و
شباش طولانیه
پس دیگه نیازی به شبای یلدا نداره
یاد اون حقیقت کلاس اول افتادم
دارا خیلی چیزا داره ولی سارا نداره
راستی اسمو واسه لمس بهتر قصه می گم
ملیکا چه چیزایی داره که رعنا نداره ؟
بعضی قلبا ولی دنیایی واسه خودش داره
یه چیزایی داره توش
که توی دنیا نداره
همیشه تو دنیا کلی فرق بین آدما
این یه قانون شده و دیروز و حالا نداره
خدا به هر کسی هر چیزی دلش می خواد بده
همه چی دست اونه ،‌ربطی به شعرا نداره
آدما از یه جا اومدن ، همه می رن یه جا
اون جا فرقی میون فقیر و دارا نداره
کاش یه
روزی بشه که دیگه نشه جمله ای ساخت
با نمی شه ، با نمی خوام ،‌با نشد ، با نداره

شعری از خانم مریم حیدر زاده

لینک همین شعر زیبا در آپارات

👈👈👈👈https://www.aparat.com/v/b80wo81👉👉👉👉

رستنی‌ها کم نیست،
من و تو کم بودیم،
خشک و پژمرده و تا روی زمین خم بودیم!
گفتنی‌‌ها کم نیست،
من و تو کم گفتیم،
مثل هذیان دم مرگ،
از آغاز چنین درهم و برهم گفتیم.
دیدنی‌‌ها کم نیست،
من و تو کم دیدیم،
بی‌سبب از پاییز
جای‌ میلاد اقاقی‌ها را پرسیدیم.
چیدنی‌ها ... دیدن ادامه ›› کم نیست،
من و تو کم چیدیم،
وقت گل دادن عشق روی دار قالی‌،
بی‌سبب حتا پرتاب گل سرخی‌ را ترسیدیم.
خواندنی‌‌ها کم نیست،
من و تو کم خواندیم،
من و تو ساده‌ترین شکل سرودن را در معبر باد
با دهانی‌ بسته وا ماندیم
من و تو کم بودیم،
من و تو اما در میدان‌ها
اینک اندازه‌ی ما می‌خوانیم!
ما به اندازه‌ی ما می‌بینیم!
ما به اندازه‌ی ما می‌چینیم!
ما به اندازه‌ی ما می‌گوییم!
ما به اندازه‌ی ما می‌روییم!
من و تو
کم نه، که باید شب بی‌‌رحم و گل مریم و بیداری شبنم باشیم!
من و تو
خم نه و درهم نه و کم هم نه، که می‌باید با هم باشیم!
من و تو حق داریم
در شب این جنبش نبض آدم باشیم!
من و تو حق داریم
که به اندازه‌ی ما هم شده با هم باشیم!
گفتنی‌‌ها کم نیست!

تو فکر یک سقفم یک سقف بی روزن یک سقف پابرجا محکمتر از آهن !♫! سقفی که تن پوش هراس ما باشه تو سردی شب ها لباس ما باشه !♫! سقفی اندازه ی قلب من و تو واسه لمس تپش دلواپسی !♫! برای شرم لطیف آینه ها واسه پیچیدن بوی اطلسی !♫! زیر این سقف با تو از گل از شب و ستاره میگم از تو و از خواستن تو میگم و دوباره میگم !♫! زندگی‌ مو زیر این سقف با تو اندازه میگیرم گم میشم تو معنی تو معنی تازه میگیرم !♫! سقفمون افسوس و افسوس تن ابر آسمونه یه افق یه بینهایت کمترین فاصله مونه !♫!
تو فکر یک سقفم یک سقف رویایی سقفی برای ما حتی مقوایی !♫! تو فکر یک سقفم یک سقف بی روزن سقفی برای عشق برای تو با من !♫! سقفی اندازه ی قلب من و تو واسه لمس تپش دلواپسی !♫! برای شرم لطیف آینه ها واسه پیچیدن بوی اطلسی !♫! زیر این سقف اگه باشه میپیچه عطر تن تو لختی پنجره هاشو میپوشونه پیرهن تو !♫! زیر این سقف خوبه عطر خود فراموشی بپاشیم آخر قصه بخوابیم اول ترانه پا شیم !♫! سقفمون افسوس و افسوس تن ابر آسمونه یه افق یه بینهایت کمترین فاصله مونه !♫!