پیش از این اجرای «یخزده» به کارگردانی رضا بهکام را دیده بودم و همانجا به نگاه دقیق و هوشمندانهی او در هدایت بازیگران و ساختن جهان نمایش علاقهمند شدم. در این اثر هم همان امضا و دقت را میشد دید.
مدتها بود اجرایی نمیدیدم که بازیگرش اینقدر صادقانه و بیواسطه با مخاطب ارتباط برقرار کند. سحر بیرانوند با ظرافت و دقت، لحظات نقش را زندگی میکرد و همین باعث میشد که تماشاگر بهجای دیدن یک بازی، با یک انسان واقعی روبهرو شود. حضور او روی صحنه حضوری بود که نه صرفاً به واسطهی بازی، بلکه به واسطهی درک عمیق از جهان شخصیت شکل گرفته بود. از تماشای این اجرا بسیار لذت بردم و برای او و گروه آرزوی درخششهای بیشتر دارم.
فوق العاده بود، مخصوصا نورپردازی، خسته نباشید دوستان