«یادداشت کارگردان»
«سقوط» گاهی واژه ای ست؛ ساده...
در جهانبینی انسان نوع بشر، دور از ذهن، در فاصله ای ورای باور...
در جهانی که بتوان به خیالی خام، تا ابد تاخت، سوزاند و سوزاند و ماند...
تا ابد بر اریکهی ستم تکیه زد و گلوی حق را فشرد بگونه ای که آب از آب تکان نخورد...
در جهانی که در آن ستون های دروغ و فریبکاری، کاخ تعصب را چون کوهی بر کوخ جهل جماعت، استوار نگاه دارند بگونه ای که صدای حق طلبی هیچ جنبندهی آگاهی به گوش نرسد...
آری باید گفت: سقوط، زاده ی وهمی ست ویرانگر...
وهمی بر آمده از غرور؛ تکبر و تعصب که انسان را گاهی به موجودی نابینا و ناشنوا بدل می کند...
وهمی که در آن گاهی انسان؛ با منطق ارسطوییش نیز نمیتواند ذرهای بر میل سیری ناپذیر شهوت رانی و قدرت طلبی خود چیره گردد...
این «غفلت تبهکارانه» برگ تازه ای ست در روایت سقوط.
کارگردان نمایش دکتر فاوستوس، مهدی اصغریان