نمایشگاه›این شـرح بی نهایـت ...

خوشنویسی ایرانی، موسیقی ناب از جنس تصویر

قوم ایرانی، در عمق فطرت خویش، نقشی
خیال انگیز برای تحقق ابدیت و ازلیت، تقدس، آزادگی و بی مکانی و زمانی، بی
مرزی و بی رنگی، تجرد مطلق ، سعادت راستین، حقیقت پاک و آرزوهای ناب را در
کارگاه رویاهای خویش کشیده و همه آرمان های شورانگیز و روح بلندش را در یک
فرآیند تاریخی، به زیباترین و 

موثر ترین شکل در هنر خود بروز داده است.

اندیشه ایرانی طی هزاره و اندی در هنر
پردازی های یگانه، شکل مکتوب کلالام را محملی جهت ذوق آزمایی و جلوه گاه
بروز قریحه سرشار و روح زیبا جوی خویش قرار داده، که حاصلانه اش، هنری است
که عمده ظرفیت های خلاقانه ایرانی را در خود متجلی ساخته و دروازه ورود به
دنیایی پر رمز و راز و تجسم گاه روح بلند و طبع کمال جوی او گشته است.  

خوشنویسی یکی از جلوه های بروز جمال
شناسی و آفریده های هنر ایرانی است، که جایگاهش فراتر از برآوردن نیازهای
مادی و روزمره بوده و در طی زمان، تبدیل به آیینه تمام نمای فرهنگ قومی و
ملی  ایرانی گشته است.

خوشنویسی، به تعبیری، فرم های غنی شده
ای است که در رقابت یا مؤانست با نقاشی، موسیقی، معماری و ادبیات پدید آمده
و در عین آزادی و نظم ویژه خویش، مبتنی بر وضوح و انضباطی است که به نحوی
قوانین علمی یا ریاضی بر گرفته ذهن ایرانی را از جهان هستی منعکس کرده است.

خوشنویسی در طی زمان، با نظام و روح
زیباشناسی توافق یافته و به یک هنجاری رسیده که شامل قواعد معمول و پذیرفته
شده جمال شناسی انسانی است.

نگارنده همواره خوشنویسی ایرانی را
همچون منشوری چند وجهی یافته است که علالاوه بر تلالالو و درخشندگی
متنوعانه، چندین ضد را در خود تجمیع کرده و جاری می سازد و جلوه ای واحد از
زیبایی مطلق را به تماشا می گذارد و در نهایت، بهجتی زمینی را پیشکش می
کند.

خوشنویسان مولف و موثر سعی بر این داشته
اند که به یک همجنسی و سازگاری و تشابه لحنی و خصیصه زیبایی شناسی مشترکی
برای شکل همه حروف و کلمات برسند، که البته کار بسیار سخت و زمانبری بوده
است.

خوشنویسی سکه ای است دو رو؛ یک رو، فرم و
قامت آن است، که شرح مختصری بر آن رفت، و روی دیگر، چیدمان حروف و کلمات
است برای القا و انتقال موضوع یا مفهومی در کنار یکدیگر؛ این وجه فرصتی
فراهم ساخته که ذوق و خلاقیت هنرمند ایرانی، تابلوهایی از ترکیب عناصر
خوشنویسانه را با رعایت نظم و ریتم و ضرباهنگ هنرمندانه خلق و ایحاد کند.

از این دیدگاه، خوشنویسی همتایی برای
موسیقی است و چهره یک موسیقی تصویری را به خود می گیرد؛ با این تفاوت که نت
ها و آواهای موسیقی به تنهایی شخصیت زیبایی شناسی کاملی ندارند، ولی نت
های خوشنویسی که همان حروف و کلمات اند، به تنهایی واجد همه ویژگی های
زیبایی شناختی هستند.__

جواد بختیاری

بهمن ماه یکهزار و سیصد و نود و چهار شمسی

منبع: سایت گالری‌اینفو