گاه یک نگاه چنان تو را مجذوب خود می سازد که دگر چشمیانت به چشمی نمی نازد

عکس شیدا سلگی طراح چهره هایپررئال
هنر های تجسمی

عکاس | نور | صحنه

اینم از اولین برف زمستان

کاش با اشکهایم این برفها آب نشوند ...

۳۰ دی ۱۴۰۴

دانیال

هنر، طراح شیدا سلگی

طراحی چهره سفارش طراحی

هنر های گسترده طراحی چهره بصری و دیداری هم نیز گفته می‌شود.

هنرهای تجسمی بسیار گسترده‌است
هنر هایی چون طراحی چهره

گزارش خبری: «میتوژن نخست» با موضوع نگارگری
نخستین نمایشگاه گروهی «میتوژن» از عصر جمعه ۶ دی‌ماه تا پنجشنبه ۱۲ دی‌ماه ۱۴۰۳ در نگارخانه لاجورد برگزار شد؛ رویدادی که به ابتکار «کانون مطالعات اسطوره‌شناختی میت‌اوخته» وابسته به گروه پژوهشی «پیدایش» و با همکاری «مؤسسه کتاب‌آرایی ایرانی» شکل گرفت. این نمایشگاه، نخستین گام از طرح پژوهشی «میتوژن» بود؛ طرحی که هدف آن گرامی‌داشت هنرمندانی است که آثارشان با اسطوره‌ها پیوند دارد و در مسیر خلق هنری، به بازخوانی و بازآفرینی روایت‌های اسطوره‌ای می‌پردازند.
در «میتوژن نخست»، مجموعه‌ای از آثار نگارگری ارائه شد؛ آثاری که نه تنها جلوه‌های زیبایی‌شناختی داشتند، بلکه به‌مثابه متونی میتوژنیک مورد توجه قرار گرفتند. پژوهشگران کانون، با رویکرد اسطوره‌شناختی، هر اثر را تحلیل کردند تا وجوه میتوژنیک آن روشن شود. این تحلیل‌ها در قالب «کاتالوگ مجازی» منتشر شد؛ کاتالوگی که علاوه بر رزومه هنرمندان، شامل تحلیل اسطوره‌شناختی هر اثر نیز بود و به مخاطبان امکان می‌داد تا درک عمیق‌تری از نسبت میان هنر و اسطوره به دست آورند.
یکی از ویژگی‌های این نمایشگاه، استفاده از فناوری‌های نوین برای دسترسی مخاطبان به محتوای پژوهشی بود. در کنار هر اثر، کیوآرکدی قرار داشت که مخاطب را به تحلیل اختصاصی همان اثر هدایت می‌کرد. همچنین، کیوآرکد درج‌شده در پوستر نمایشگاه امکان مطالعه مجموعه کامل تحلیل‌ها را فراهم می‌ساخت. این شیوه، نمایشگاه را از یک رویداد صرفاً بصری به تجربه‌ای پژوهشی و چندلایه بدل کرد؛ تجربه‌ای که مخاطب را به پرسش از نسبت میان اسطوره و تصویر، میان روایت و نگاره، ... دیدن ادامه ›› فرا می‌خواند.
نمایشگاه «میتوژن نخست» نشان داد که نگارگری، در پیوند با اسطوره و پژوهش، می‌تواند به بیانی فلسفی بدل شود؛ بیانی که مخاطب را نه تنها به تماشای اثر، بلکه به اندیشیدن، پرسشگری و بازاندیشی در نسبت میان هنر و اسطوره دعوت می‌کند. این رویداد، همچنین بر اهمیت هم‌افزایی میان هنرمندان و پژوهشگران تأکید داشت؛ جایی که هنر، پژوهش و فناوری در کنار هم قرار گرفتند تا تجربه‌ای تازه برای مخاطب رقم بزنند.
به این ترتیب، «میتوژن نخست» تنها یک نمایشگاه هنری نبود، بلکه عرصه‌ای برای گفت‌وگو میان سنت نگارگری ایرانی و رویکردهای نوین اسطوره‌شناختی بود؛ عرصه‌ای که نشان داد هنر معاصر، هنگامی که با پژوهش و اندیشه درهم می‌آمیزد، می‌تواند به بستری برای بازاندیشی در میراث فرهنگی و اسطوره‌ای بدل شود.

این سنخ هنر تلاش می‌کنه به حوالی امری که با زبان نمی‌شه تقریرش کرد، نزدیک بشه. هیچ‌وقت هم بهش نمی‌رسه .