«نیمرخ» به طراحی و کارگردانی مصطفی ربیعی، تجربهای در مواجهه با ماهیت بازیگری و نسبت پیچیدهی میان هنر و زندگی است؛ اثری که تئاتر را نه فقط بهعنوان بستری برای روایت یک داستان، بلکه بهمثابه فضایی برای بازخوانی هویت، حافظه و تجربههای انسانی به کار میگیرد.
این نمایش با تکیه بر ساختاری دروننمایشی و هنر های دگرگونه، مرزهای میان اجرا و واقعیت را به چالش میکشد و مخاطب را با پرسشهایی دربارهی ماهیت نقشآفرینی، جایگاه بازیگر و تأثیر شخصیتهایی که بر صحنه جان میگیرند بر هویت فردی او مواجه میکند. در این رویکرد، نقش دیگر صرفا شخصیتی برای اجرا نیست؛ بلکه میتواند به بخشی از حافظه، ذهن و زیست بازیگر تبدیل شود.
در بستر این مفاهیم، نمایش از ساختاری چندلایه بهره میگیرد که در آن خاطره، بازآفرینی و اجرا در کنار یکدیگر قرار میگیرند. این ساختار، تماشاگر را به تأمل دربارهی مسئولیت هنرمند، حقیقت در هنر و تأثیر تجربهی صحنه بر زندگی بیرون از آن دعوت میکند.
«نیمرخ» در نهایت تلاشی است برای مواجهه با این پرسش که آیا بازیگر پس از پایان هر اجرا، واقعاً از نقش خود فاصله میگیرد یا بخشی از آن شخصیت را با خود به زندگی روزمره میبرد؟