«شور عشق» روایتی نمایشی از قیام امام حسین (ع) و واقعه کربلاست که با زبانی احساسی و شاعرانه، مراحل مختلف این تراژدی عظیم را از حرکت امام از مدینه تا شهادت حضرت رقیه (س) در خرابه شام به تصویر میکشد.
نمایش با حرکت امام به سوی مکه و سپس کربلا آغاز میشود؛ جایی که امام با شنیدن نام «کربلا» یقین میکند وعدهگاه شهادت رسیده است. حضرت زینب (س) با دلشوره فراوان از امام میخواهد بازگردند، اما امام میفرماید اینجا سرزمین وصال است.
در روز عاشورا، یاران امام یکییکی شهید میشوند و امام با لب تشنه نماز میخواند. حضرت رباب در خیمه، با لالایی، علیاصغر را آرام میکند، اما امام او را برای گرفتن آب میبرد و حرمله گلوی کودک را با تیر سهشعبه میدرد.
امام حسین در صحنهای باشکوه با اهلبیت وداع کرده، زره میپوشد و به میدان میرود.
پس از جنگی سنگین، شمر سر مقدس او را جدا میکند.
در بخش پایانی، سر امام به خرابه شام میرسد. حضرت رقیه (س) با پدر گفتوگویی سوزناک دارد، از غربت، کتک، سوختن خیمه و سیلیها میگوید، و در نهایت با چشمان اشکبار جان میدهد.
نمایش با لالایی امام حسین بر پیکر رقیه به پایان میرسد؛ تصویری از عشق، مظلومیت و ایستادگی.