نمایش›تلومر | دور دوم

نمایش «تلومر» اثری علمی‌تخیلی، فلسفی و اجتماعی است که در آینده‌ای نامعلوم و در جهانی گرفتار جنگ، بحران‌های زیست‌محیطی و فروپاشی ارزش‌های انسانی روایت می‌شود. داستان از جایی آغاز می‌شود که سه سرباز و یک پروفسور در مکانی دورافتاده پناه گرفته‌اند و در موقعیتی بحرانی، ناچارند با ترس‌ها، گذشته، انتخاب‌ها و نگاه‌های متفاوت خودشان روبه‌رو شوند. در طول نمایش، تقابل این چهار شخصیت، مخاطب را با پرسش‌هایی درباره مرگ، بقا، قدرت، فقر، امید و معنای انسان بودن همراه می‌کند. «تلومر» از یک مفهوم علمی واقعی الهام می‌گیرد، اما در نهایت بیش از آنکه درباره علم باشد، درباره انسان است؛ درباره میل او به جاودانگی، ترس او از نابودی و مرز باریک میان نجات و سقوط.

یکی از نکات مهم برای من، ارتباطی بود که این اثر در اجرای قبلی با مخاطب برقرار کرد. خوشبختانه «تلومر» با وجود فضای آخرالزمانی و جهان علمی‌تخیلی‌اش، توانست تماشاگران زیادی را با خودش همراه کند و بازخوردهای جدی و پرشوری بگیرد. البته در اجرای قبلی که در سالن شماره یک خانه هنرمندان روی صحنه رفت، یکی از مشکلاتی که وجود داشت، گرمای سالن بود؛ مسئله‌ای که باعث شد بخشی از تماشاگران نسبت به شرایط سالن معترض باشند. با این حال، چیزی که برای من ارزشمند بود این بود که با وجود این مسئله، ارتباط مخاطب با خود اثر قطع نشد و نمایش توانست توجه و همراهی تماشاگران را حفظ کند.

حالا در دور تازه اجرا، «تلومر» در سالن اصلی خانه هنرمندان روی صحنه می‌رود؛ سالنی
که از نظر فضا شرایط مناسب‌تری دارد، خنک‌تر و راحت‌تر است و هم به لحاظ معماری و حال‌وهوای اجرایی، ظرفیت بیشتری برای همراه کردن مخاطب با جهان نمایش دارد. به همین دلیل فکر می‌کنم تماشاگر در این اجرا، علاوه بر مواجهه با خود نمایش، تجربه‌ی کامل‌تر و خوشایندتری هم از حضور در سالن خواهد داشت. برای من مهم است که مخاطب نه فقط با جهان اثر، بلکه با فضای اجرا هم احساس همراهی کند و بتواند با تمرکز و آسودگی بیشتری وارد جهان «تلومر» شود.