سروش احمدی

هنرساز فعال هنری

خب بالاخره دیدم پیامبر بدی‌ها رو...
با خاطره بی نظیر زندانی در دانمارک وارد سالن نمایش شدم،اما نه،انگار نشد که بشه...
یکی از دوستان گفته بود اجرا از متن عقبه،به نظر من دقیقا برعکسه!اجرا و کارگردانی به شدت از متن جلوتره.
نقات قوت کار بازی خانم جواهریان،نور،دکور(هرچند که از نظر بصری با این دکور در تراژدی مکبث کوئن آشناییم)،مپینگ،صدا و موسیقیه!
نقاط ضعف کار اما.....
بعد از دیدن زندانی در دانمارک مساوات بازیگر را شناختیم،در این اجرا اما نه... بازی‌ای صورت نمیگیره،شعرخوانی است و آوا و به قول خودشان قه قاه!
متن...
متن...
متن....
نمیدونم،شاید چون مکبث برام جایگاه ویژه‌ای داره اینجوری دارم فکر میکنم ولی خب اون اتفاق یا اون چیزی که در ذهنم بود رخ ... دیدن ادامه ›› نداد!
زندانی در دانمارک هم ادبیاتش سنگین بود،لحنش شاعرانه بود،کلمات گلوله بودند و بر گوشمان میباریدند
اما در پیامبر بدی‌ها(با وجود همه ی اینها) توو ذوقم خورد(پس از اجرا به شدت تحت تاثیر کار بودم و یک‌ پنج ستاره درخشان بود ولی مساواته و هوشش و گول زدن‌هاش،الان ته نشین شد....)
حالا چرا متن؟؟؟ادبیات سنگین و کلمات و زبان نمایش متفاوته با قصه،با ایده،با طرح،با ساختار و با فرم!
برای من
پیامبر بدی‌ها
خلاصه‌ای از مکبث بود با ادبیاتی عجیب(که با آن غریبه نیستیم و پس از زندانی در دانمارک عاشقش شدیم)
پیامبر بدی‌ها
خلاصه‌ گویی ای است از نمایشنامه مکبث با ادبیات مساوات شاعر،همین و بس!
در انتها اینکه
همین چیزی که به آن،اینگونه میگوییم
می‌ارزد به نود درصد کارهایی که دیده‌ام....
به شدت از دیدن کار راضی‌ام
به شدت خشنودم
اما خب
از مساوات
انتظار دگری داشتم....
مساوات کارگردان من رو اونجور که باید جادو کرد
ولی مساوات نویسنده و مساوات بازیگر
شوقم را بلعیدند.
(سروش جان تو کی باشی بتونی اینجوری راجب متن ایشون و بازی ایشون حرف بزنی آخه؟/کاش یه روزی یاد بگیرم از پرانتز استفاده کنم)
.
خدایا
خداوندگارا
مساوات را برای ما عاشقان این صحنه
تا ابد،نگه دار.
.
زندگی سایه‌یی رهنوردست،یا که بازیگر بی‌نوایی کو فقط ساعتی روی صحنه‌ست،گاه مغرور و گاهی فسرده
زان سپس زو دگر نشنوی نام،زندگی قصه‌ییست ابلهی راوی او،قصه‌یی یک سر از خشم و هیاهو،معنی‌اش هیچ!!!!
- مکبث/پرده‌ی پنجم،صحنه‌ی پنجم.