زنی را در آینه میبینم که نامش ربه کا است،زیبا و جذاب ولی دلی آکنده از رنج و عذاب وجدان برای رها کردن تیکه ای از جانش...روح او باجسم من در آمیخته و برروی صحنه غمش را برای چشمهای خیره به صحنه نمایان میکند.