نمایش «بعد از یک نمایش» اجرایی بسیار زیبا، مینیمال اما چندلایه است که با چیدمانی دقیق از اکسسوارها، جهان درونی شخصیت را عینیت می‌بخشد.
بدنِ مانکنِ بی‌جان با لباس‌های آویخته و روشن، جاروب و خاک‌انداز، جالباسی و ماسک‌هایی با نقش‌ونگارهای متنوع در کنار ماسک‌های سفیدِ ردیف‌شده و پراکنده در اطراف صحنه، همگی در خدمت ساختن مفهومی از نقاب‌های اجتماعی، کمی فرسودگی و تهی‌شدن هویت انسانی قرار می‌گیرند؛ بی‌آنکه صحنه شلوغ یا توضیح‌گو شود. لازم به ذکر است که طراحی و ساخت این ماسک‌ها با خلاقیت و دقت بالای دوست گرامی‌ام آقای یاشا وکیلی انجام شده و نقش بسزایی در شکل‌گیری جهان بصری اجرا دارد.
کارگردانی دوست ارجمند و نازنینم سرکارخانم مریم یوسف با نگاهی هوشمندانه و کنترل‌شده، از اغراق پرهیز می‌کند و با اتکا به میزانسن، ریتم و سکوت، اجازه می‌دهد اجرا به‌تدریج روی مخاطب بنشیند. همچنین هدایت دقیق بازیگر در یک اجرای دشوار تک‌پرسوناژ، نشان از تسلط کارگردان بر فرم و محتوا دارد.
دوست عزیزم سرکارخانم شیما خوش‌اقبال در مقام بازیگر، اجرایی کاملاً متمرکز و تمیز ارائه می‌دهد؛ از فرم بدنی حساب‌شده و انتقال انرژی در حرکت، تا صدایی گیرا، ژوست و انعطاف‌پذیر و نگاه‌هایی که حامل معنا هستند. بازی او نیز پیوسته، روان و فاقد نمایش‌گری اضافه است و همین امر باعث می‌شود مخاطب بدون گسست، مسیر درونی شخصیت را عمیقا دنبال کند.
متن جناب آقای علی خودسیانی بزرگوار، با توجه به کارنامه‌ی شناخته‌شده‌ی ایشان، متنی استاندارد، ایرانیزه و چند قابلیتی است که امکان خوانش‌های مختلف را فراهم می‌کند و به‌خوبی با اجرای مینیمال همراه می‌شود.
لذا اینکه «بعد از یک نمایش» نمونه‌ای موفق از تئاتری است که کاملا بی‌ادعا، صمیمی اما ... دیدن ادامه ›› دقیق و اندیشیده، از تلاش، رنج، درد، نقاب و زیست انسانی سخن می‌گوید.
در پایان، از تمامی عوامل این اجرا که با تلاش و دقت بسیار حرفه‌ای‌شان زمینه‌ساز چنین اجرای درخشانی شده‌اند، صمیمانه سپاسگزارم و راغبم مجددا به تماشای این اجرای بی نظیر بنشینم.