می دونستم خوبه،ولی از خوب هم خوبتر بود
و تو انقدر خوب بودی که مثل ی روانشناس،ی تراپیست تمام طرح واره ها،تروما ها من و لایه لایه باز کردی و بهشون رسیدی،و اونجا که اشکم سرازیر شد با خود واقعیم از طریق تو روبرو شدم.تو عالی بودی و انگار من یک ساعت تو جلسه تراپی بودم و راحت حرف زدم و تراپی شدم.ببخش اگر غم هامو لای چرخ دنده هات جا گذاشتم،ببخش اگر نتونستم کمکت کنم از اون اتاق بیای بیرون،ببخش اگر نشد خیلی چیزهارو برات تعریف کنم یا یادت بدم.بله،ما باز هم هم و می بینیم،قول بده سری بعد که من و دیدی،من و یادت باشه.