خطاب به اقای احسان تیموری عزیزم،همسفر هنرمند،مهربون و واقعی که من رو با خودم روبرو کرد،و به من یادگاری ارزشمند داد که هر روز بهش فکر کنم و ببینمش و به خودم خیلی چیزارو یاداوری کنم.یکساعت تجربه ی جذاب و جدید در این زندگی تکراری که نیاز به مدت ها فکر داره،و اینکه قولم یادم میمونه3>.کاش میتونستم صدامونو ضبط کنم،پیشنهادم به کسایی که جدید میخوان بیان اینه.چون اونجا گفتن ازاده.خطاب به برگزار کننده ی تئاتر که این فضا رو ایجاد کردن.جسارتشون تحسین برانگیزه.