خانم عساکره عزیز، امشب بازی بی نظیر شما را در نمایش نامقصد دیدم و به واقع از این بازی عالی و درجه یک شما خیلی ذوق زده شدم و لذت بردم . اما بعدش افسوس و حسرت وجودمو فرا گرفت، از اینکه چرا سال گذشته قسمت نشد به تماشای نمایش صد در صد مرده شما بشینم 😔
امیدوارم این نمایش یک بار دیگر هم در سال جدید با حضور زیبای شما اجرا شود و همچنین این شانس را داشته باشم که باز هم در نمایش های دیگر بازی شما را ببینم .

آقای معصومیان لطفاً یک تئاتر بزارید که آقای دیباج هم باشند.

آقای رستمی لطفاً یک تئاتر بزارید که آقای دیباج هم باشه

سلام وقت بخیر

دو بار اقدام به خرید بلیط کردم در هر دو مورد پول از حساب بانکی کسر شد ولی بلیطی صادر نشد. در سؤالات متداول تیوال نوشته شده این مشکل را با ارسال ایمیل گزارش دهید. الان که ایمیل ارسال نمی شود از چه راهی باید پیگیری کنم؟ ممنونم

بسیار عالی واقعا لذت بردیم ارباب👏🏻👏🏻👏🏻

درجه یک😭💫✨

سدنا بوالحسنی دوست داریم

آن کس که بَدم گفت، بدی سیرتِ اوست/ وان کس که مرا گفت نِکو، خود نیکوست

حال مُتکلّم از کَلامش پیداست/ از کوزه همان بُرون تَراود که در اوست

این میزان افتخارات و بایوگرافی که شما برای خودتون نوشتین، اسپیلبرگ + راک دواین جانسون + ویلیام شکسپیر با هم ندارند

امشب بازی شما رو تو نمایش زنان پنجشنبه به تماشا نشستم ، بازی خوب و به جایی داشتید خسته نباشید ، نقش بلاگر و در جستجوی دیده شدن ، که این روزها شدن آدم های پر رنگ جامعه...

بازیت در هتل فوق‌العاده بود.

Perfeeeect ❤️

بس است دیگر ، در این روزهای تلخ تاریک ما ، هنر بسیار تکسین و مسکن خوبیست برای رهایی از درد ، دردهایی که همسفر ما شده اند…
ما اینجا همه اعتیاد داریم ، اعتیاد به هنر ، هنر مواد مصرفی ماست، چگونه بگویم ، گاها دیگر مصرفی اش زیاد و دیگری کم ، دیگری مصرفی اش ، ماندگار و دیگری مصرفی اش خزعبل ، آرزویم این است ، همیشه جنس خوب مصرف کنید…
۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
روز های سخت ما…!

بسم الله الرحمن الرحیم

گهی اندکی فکر گهواره کن
طفولیت خود ببین چاره کن
به نادانی و نا بلد بودنت
به الکن سخن گفتن کوتهت
و حالا کمی فکر آینده باش
به فرتوتی و فارغ از هر تلاش
به روزی که گفتی خودت این دو راه
و گویم کمی،اندکی این دو را
خودت گفتی آرمی و بردبار
و گفتی که اشعار من ... دیدن ادامه ›› برد،بار
به یاد زمانی که عاشق شدی
و ماندی و دیدی و فارغ شدی
چه روزی است این روز سخت عزا
مگر من چه کردم ز تو از قضا
ت در ذهن بودی و همچو باد
ز یک پیک نابم تو رفتی ز یاد

مهران یاردل اردیبهشت ۱۴۰۵