گذرگاه شعر

واژه بس پیله به ما کرد و قلم بود مُصّر
گذر افتاده مرا باز به پس کوچه ی شعر

کیست آنکس که شوم منقلب اندر بغلش؟
کو کسی تا متحول کُنَدَم مثل زهیر؟

دارم امید به بخشنده ی بخشایشگر
جز بر ایشان نسپارم دل وامانده بغیر

این دعا ورد لبم هست تماما همه عمر
شنتیا عاقبتت کاش شود ختم بخیر


شنتیا🌹