من به پذیرندگانِ «باخت» احترام می‌گذارم! در واقع، از آدمایی که با بازنده بودنِ خودشون در صلح و تفاهم هستن، حس بهتری می‌گیرم تا اونایی که زمین و زمان رو در نرسیدن‌ها و نشدن‌هاشون مقصّر می‌دونن... و بنظرم رفتارشون یک سر و گردن، قوی‌تر از قدرت لازم برای برنده بودنه!