اکثر بازی ها باورپذیر و خوب بود، تصویرهای پس‌زمینه هم به خوبی چیزی که روی صحنه اتفاق می‌افتاد رو کامل می‌کردند و در فضاسازی به خوبی کمک می‌کردند. متن کار هم خوب بود و دیالوگ ها خوب نوشته شده بود. و لحظات فان هم در کار به اندازه و به جا بود و فضا رو بهتر کرد. بخش های مختلف نمایش هم خیلی خوب به هم مرتبط شدند.
بخش اول مربوط به سیل تجریش و بخش سوم مربوط به سانحه هوایی به نظرم بهترین بخش ها بودند. هم از نظر داستان و هم از نظر بازی. (البته بازی آقای رحمتی در بخش دوم هم خوب بود) بخش آخر مربوط به ساختمان پلاسکو به نظرم ریتم کندی داشت و به نظرم ضعیف ترین بخش بود‌ و نتونستم باهاش ارتباط بگیرم. اما پایان خوب و احساسی کار که به شدت تاثیرگذار بود این ضعف رو جبران کرد.

و در آخر از آقای ضیایی، که با وجود سوگوار بودنشون اینقدر به کار متعهد بودن و سایر بازیگران و عوامل یه تشکر ویژه و صمیمانه دارم. اجرای خوبی بود و امیدوارم کار های بیشتری ازشون ببینم.