قاف تا قاف روایتی بود که من رو تمام مدت خیره به صحنه نگه داشت.
مفهوم اینکه ایا ما در بندِ خواست خالق هستیم یا آزادی انتخاب داریم و سکون های بیهوده و انفعال با وجود حرکت های مداوم ما و پایانی که هم تغییر و رهایی به همراه داشت و همزمان تکرار همون احساس وابستگی به خالق و مقام بالا مثل واژه خود قاف تا قاف که چقدر جالب انتخاب شده بود.
خسته نباشید میگم به کل گروه
هماهنگیِ فرم ها و تمام اتفاقات عالی بود.