«فقط خدا» برای من فقط یک نمایش نبود؛ یک تجربه بود.
اجرایی تک‌نفره که بی‌واسطه با تماشاگر حرف می‌زد، دردهای مشترک را یادآوری می‌کرد و بی‌آنکه شعار بدهد، اشک را به چشم بسیاری از ما آورد. نمایشی که لزوم اجرا شدن داشت و می‌تواند الگویی ارزشمند برای نسل جوان باشد.
بازیگری دقیق، صادق و تاثیرگذار؛ کارگردانی هوشمندانه و مسلط؛ اجرایی که حتی لحظه‌ای خسته‌کننده نمی‌شد. نور، طراحی صحنه و طراحی لباس نیز کاملاً در خدمت جهان اثر بودند و به زیبایی آن می‌افزودند.
آنچه بیش از همه برایم ارزشمند بود، جسارت اثر در گفتن حقیقت، ارتباط عمیقش با مخاطب، ریتم درست و حساب‌شده اجرا، متن پرمغز و انسانی، و حسی بود که تا مدت‌ها پس از پایان نمایش در ذهن و جان تماشاگر باقی می‌ماند.
خسته نباشید به تمام گروه «فقط خدا». شبی بود که فراموش نخواهد شد.