بیان و اجرای گیرای خواهر و برادر «اسبی» در کنار قلمِ جذاب و غافل‌گیرکننده‌ی مهدی کوشکی دقیقاً کل چیزی‌ست که شما رو قراره پای ۷۰-۸۰ دقیقه قصه‌گویی بی‌وقفه، از نفس‌کشیدن و پلک‌زدن منصرف کنه... و لذت شاهد بودنِ طراحی صحنه‌ی مینیمالیستی اما ژرفِ این کار، شما رو دائماً به این سوال میرسونه که آیا واقعا این منم که شاهد این موج‌های پیاپیِ احساساتِ تاب‌خورده و ناشناخته اما به غایت آشنا هستم؟ و هی لذت می‌برید
خسته نباشین فراوان به آقا و خانم کوشکی و کل گروه