....دلتنگ پدر ...خود من هربار بی اختیار به کلاه و کت بسیار پدرانه ی او نگاهی می انداختم!! فضا و مکان با سبک بازی هرسه بازیگران تنگی عرصه رو به خوبی به جمع مخاطبین تلقین میکنه ک لازمه ی نوع متن اینچنین تلخ و خاکستریه. سهیلا قیدی با ریتم مادرانه و آرام،خوش ریتم ....خداقوت دوستان برا وجود قداستی امروزه کم پیدا در نمایش تیاتر "چشم های بسته از خواب" و تاثیر گذار بود
جناب یار احمدی
ارادت سپاسگذاریم