داستان جهان های موازی در امتداد چرا ها و چگونه های بیشمار.
روایتی دوست داشتنی از پرسش های بی پایان انسان پیرامون تمام انتخاب هایی که می توانست داشته باشد. انتخاب هایی که در میان پیچیدگی های روابط انسان با دیگران و نزدیک ترین اطرافیانش آینده ای را رقم می زند که اغلب با ایده آل ها فرسنگ ها فاصله دارد و در یک ناچاری محض، تبدیل به روزمرگی های ملال آور می شود. فضای شروع نمایش و صمیمیت جاری در صحنه، مخاطب را به خوبی آماده ی شنیدن داستان میکند. دکور در ساده ترین حالت ممکن و در خدمت اثر است. فاصله گذاری ها جزئی از هدف نمایش است و کوچکترین لطمه ای به اجرا وارد نمی کند. بازی بازیگران تا حدود زیادی یکدست و عمیق است و سادگی روایت داستان از زبان بازیگران باعث همراهی تماشاگر با اثر می شود. در مجموع با نمایشی روبرو هستیم که پایان آن، آغازِ مسیرِ کشف برای تماشاگر است.