«در انتظار گودو» از آن اجراهایی بود که بعد از پایانش، هنوز حس می‌کنی در انتظار چیزی مانده‌ای. بازی‌های روان، کارگردانی دقیق و فضایی که هم خنده داشت و هم تأمل، تجربه‌ای ساخت که تا مدت‌ها در ذهنم خواهد ماند. برای من جذاب‌ترین بخش اجرا این بود که «انتظار» فقط روایت نمی‌شد، بلکه به تماشاگر نیز منتقل می‌شد و همین، تجربه‌ی نمایش را ماندگارتر کرد. خسته نباشید به تمام گروه اجرا.