این نظر رو با حدود یک سال تأخیر می‌نویسم، پس بیشتر درباره‌ی چیزهاییه که هنوز از اجرا توی ذهنم مونده.

«مغازه خودکشی» فضای بصری جذابی داشت؛ گریم، لباس، حرکت‌ها و بازی‌های هماهنگ گروه خیلی خوب دنیای نمایش رو ساخته بودند. حضور و گردش بازیگرها قبل از شروع اجرا و معاشرتشون با تماشاگرها رو هم خیلی دوست داشتم؛ باعث می‌شد از همون لحظه‌ی ورود وارد فضای نمایش بشیم.

اجرا سرگرم‌کننده و فانتزی بود، ولی حس کردم به‌اندازه‌ی داستان اصلی عمق و تلخی نداشت. بااین‌حال، انرژی بازیگرها و فضای متفاوتش هنوز برام موندگاره.

بدرخشید 🍀