گوش میدین یا خون میدین؟



یک اجرای مونولوگ طراز، از متن مسجع چند لایه ی "احمد مرادی پور" گرفته تا ضرباهنگ اجرای نفسگیر "مرتضی درویش زاده" و حس قوی و ارتباط چشمی با تماشاگران و مکث های بجا و فراز و فرودها و تغییر لحن های مینیمال و ظریف که پر از جزئیات رفتاری در تغییر نقش های دوار که نیاز به ذهن پویا و احساسات گره خورده ی تماشاگر به روایت جذاب این تک گویی درخشان داشت. فقط به نظرم متن در ۲۰ دقیقه ی پایانی اجرا اون کشش و غنای کلامی اولیه رو نداشت و فقط روی تغییر کاراکترها حساب باز کرده بود.



گرم یادآوری یا نه،
من از یادت نمی‌کاهم
تو را من چشم در راهم...








نمره ام به این تئاتر : ۴/۵
نمره ام از حیث لذت بردن: ۵