من این نمایش رو در تئاتر لبخند با فاصله ۶ ماه دو بار دیدم. مهم‌ترین چیزی که موقع دیدن این نمایش به ذهنم می‌رسید این بود که این نمایش قرار نیست یک مطلب یا مانیفست رو به مخاطب برسونه، بلکه قراره احساس ناشی از ابزوردیسم رو به مخاطب منتقل کنه. بار اول که نمایش رو دیدم بازیگری‌ها من رو به وجد می‌آورد اما نبود مطلب اذیتم می‌کرد. اما بار دوم که فقط با هدف دریافت اون حس به تماشای نمایش نشستم بسیار لذت بردم. در نهایت کاملا از این نمایش راضی‌ام.