«دیوانه‌خانه زری بوره» تجربه‌ی متفاوت و جسورانه‌ای است؛ انتخاب خانه به‌جای سالن تئاتر واقعاً جزئی از جهان نمایش شده و نزدیکی تماشاگر به بازیگران، اضطراب و فضای اثر را چند برابر می‌کند. بازی‌ها هم در این فاصله نزدیک، کنترل‌شده و باورپذیرند.
نمایش در بعضی لحظات می‌توانست در ریتم و انتقال برخی موقعیت‌ها دقیق‌تر باشد، اما در مجموع مهم‌ترین امتیازش برای من این است که تلاش نمی‌کند فقط یک «نمایش متفاوت» به نظر برسد؛ فرم اجرا تا حد زیادی در خدمت تجربه‌ای است که قرار است تماشاگر از جهان این آدم‌ها داشته باشد.
اما یک نکته واقعاً آزاردهنده، افزایش قیمت بلیت در میانه‌ی بازه‌ی اجراست. فارغ از کیفیت نمایش، این مدل تغییر قیمت به نظرم رفتار درستی با مخاطبی که از ابتدا پیگیر اجرا بوده نیست و می‌تواند شیرینی یک تجربه‌ی خوب را کم کند.

در مجموع اجرایی خلاق و قابل احترام است؛ فقط این روند رو به افزایش قیمت‌ها کمی عجیب است. البته امیدوارم سال دیگه به این کامنت خودم نخندم که چرا به مبلغ بلیت یک میلیون و پانصدهزارتومان گفتم زیاد!!!!!!