اول از همه تشکر می‌کنم از هم‌سفرم در این پرفورمنس، خانم زهرا سلطانی، اجرای حساب‌شده‌ای داشتند و داستان و سناریوی جذاب و کنش‌مندی انتخاب کرده بودند. بسیار لذت بردم.

به ایشان و تمام اعضای اجرا خسته نباشید می‌گم و بهترین‌ها رو براشون آرزو می‌کنم.

درباره‌ی کلیت اجرا؛ باید در نظر داشت که پرفورمنس ۲۵۷ یک تئاتر به معنای کلاسیک نیست. ساختار کلی اجرا براساس تعامل و شکل‌گیری دیالوگ و بازی است.
برای من که به شخصه همیشه این کار دشوار بوده، باید قدردانی کنم که شخص مقابلم ماهرانه از پس این کار بر آمد و این نکته یکی از چالش‌های اصلی بازیگران کار است که تجربه‌ی شخصی من رضایت‌بخش بود.

البته به این علت که تجربه‌ی مخاطب بر اساس بازیگر مقابلش متفاوت است، نمی‌توان در مورد کل نمایش نظر داد چون شاید شخص دیگری تجربه‌ی متفاوتی ... دیدن ادامه ›› داشته و دیالوگ به صورت مطلوب شکل نگرفته باشد.

بنابراین از تجربه‌ی حضورم می‌نویسم:

دیالوگ‌های هماهنگ چندان کارکرد نداشت و صرفاً یادآور وضعیت کلی‌ای بود که در طول اجرا رخ می‌داد.

در عوض، صحنه‌ی برف یک ضرورت برای خنک شدن مغز مخاطب و آنتراکت مناسبی بود.

هماهنگی و تلاش و همراهی عوامل اجرایی با دقت انجام شده بود تا فضایی امن و بدون استرس، هم برای مخاطب و هم برای بازیگران ایجاد کنند.

به کل تجربه‌ی متفاوتی بود و امیدوارم که پرفورمنس‌های متفاوت و بیشتری به این شکل را شاهد باشیم.

نکته‌ی نهایی، این یک پرفورمنس است، نه یک دیت نه یک جلسه‌ی تراپی، پس سطح دیالوگ و محتوای آن نیز بر همان اساس و کانسپتی است که در ابتدای کار به مخاطب اعلام می‌شود و این سطح، به خود مخاطب نیز بستگی دارد. و از آنجایی که دیدم برخی از مخاطبان عزیز در مورد مبلغ اجرا گلایه داشتند، بله، درک می‌کنم، به نسبت اجراهای حال حاضر گران محسوب می‌شود و ممکن است دیدن نمایش را از اولویت خارج کند، ولی ما اینجا با نمایش و گونه‌ای از هنر تجربی طرف هستیم نه یک جنس یا کالا.

با سپاس فراوان از وقتی که برای خواندن این نظر گذاشتید.