هنرمند عزیز و درخشان
نمی‌دونم دقیقاً باید از کدوم قسمت این اجرای زیبا و تأثیرگذار شروع کنم برای گفتن، آن‌قدر اجرای شما برای من ارزشمند بود که حتی حالا وقتی دارم این چند خط رو براتون می‌نویسم انگار هنوز این اجرا برای من تموم نشده و همچنان درگیر همون فضایی هستم که شما با هنرتون من رو در اون قرار دادید.
ممنونم از شما و تمام عوامل این اجرای فوق‌العاده، برای تمام احساسی که خلق کردید و تمام لحظه‌هایی که با خودتون همراهم کردید.

ممنونم که برای یک ساعت، باعث شدید با خودم روبه‌رو بشم؛ با فکرهام، احساساتم و چیزهایی که شاید مدت‌ها بود ازشون فاصله گرفته بودم.

فکر میکنم بعضی اجراها فقط دیده نمی‌شن، بلکه تا مدت‌ها بعد از تمام شدن، در آدم ادامه پیدا می‌کنن.
«۲۵۷» برای من دقیقاً از همون اجراها بود. 🤍🎭