ای کاش باران سیر می‌بارید
درد دلی با کوچه ها میکرد
شاید که تهران بدون تو
از شرم نامش را عوض میکرد

شهری که بی تو سخت دلگیر است
هرشب به تن رختی سیه دارد
لعنت بر این رنگ سیاه شب
تهران من بعد تو تب دارد

دل مرده و سگ مست و بی تابم
از درد شب تا صبح بیدارم
زخمی ز دوریت به تن دارم
من با سکوت مرگ بیدارم

آغوش شب با هرزگی باز است
تهران بدون تو هوس باز است
رختی که بعد تو به تن کردم
با درد بی درمانم هم راز است


...
....