امشب این نمایش رو دیدم. یکی از جذابیت‌های کمدی بدنام برای من، ترکیب فضای نوستالژیک لاله‌زار با موسیقی زنده‌ست. در کنار این اتفاق خوب ، به‌نظرم شیرینی بازی مازیار مهرگان در کنار جواد خواجوی روی صحنه می‌تونه به‌تنهایی توجه تماشاگر رو جلب کنه. چیزی که دوست دارم به‌طور ویژه بهش اشاره کنم، گروه موسیقی کاره؛ چون توی چنین نمایشی موسیقی صرفاً یه عنصر تزئینی نیست و بخش مهمی از هویت و حال‌وهوای اجرا رو می‌سازه. خسته نباشید به تیم اجرایی و تمام بچه‌های گروه موسیقی. امیدوارم این جنس تئاتر بیشتر دیده بشه. ❤️