-باید چیکار کنیم؟
+منتظر گودو بمونیم
-وقتی که منتظریم چیکار باید بکنیم؟

یکی از ویژگی های ماندگار این نمایشنامه تعلیق میان انتظار و بی اتفاقی است. تلاش انسان برای پیدا کردن معنایی در پوچی مطلق. میزانسن های طراحی شده و دکور متناسب با جهان نمایش بود. متاسفانه سالن رشت علی رقم هزینه های ساخت بالا کیفیت خوبی در پرتاب صدای بازیگران ندارد و با وجود بیان خوب بازیگران بازهم ردیف های انتهای بخشی از محتوا را در همهمه و شلوغی بین دیالوگ ها از دست می دهند.
جسارت کارگردان و تیم اجرایی در میزانسن های تکرار شونده و پر از سکوت که به جهت وفاداری به ابزورد است، ستودنی است. چرا که این مهم بسیار خطرناک بوده و ممکن است آستانه ی تحمل برخی مخاطبان را رد کرده و موجب نارضایتی شود، اما توانایی و موقعیت شناسی بازیگر مربوطه از این اتفاق جلوگیری می کند.
در پایان برای عوامل نمایشی آرزوی موفقیت می کنم.