تملیخا برای من یکی از تجربه‌های قابل‌توجه در میان اجراهایی بود که اخیراً دیده‌ام.

چیزی که بیش از هر چیز در این اجرا توجهم را جلب کرد، دقت و فکرشدگی آن در تمام جزئیات بود؛ به‌خصوص در بازی بازیگر.

ترکیب و هم‌زمانی بدن، بیان و احساس، در کنار توانایی جابه‌جایی میان وضعیت‌های متضاد روانی و عاطفی، اجرای بسیار قابل‌تأملی ساخته بود. این تغییر وضعیت‌ها نه صرفاً در سطح بیان احساس، بلکه در تمامیت بدن و کیفیت حضور بازیگر اتفاق می‌افتاد.

خسته نباشید به گروه اجرایی و به‌خصوص علی شیرپی بابت این نمایش تماشایی