نمایش «همه چیز روی میز» با نویسندگی و کارگردانی حسینعلی بینوائی و بازیگری حسینعلی بینوایی و زینب شفیعی موضوع ظاهرا ساده‌ای دارد. تلاش یک زوج برای بچه‌دار شدن و چالش‌هایی که ممکن است در برابر این تصمیم‌گیری ایجاد شود. روایت نمایش، خطی و داستان‌گونه است در بستری از اتفاقات واقع‌گرا و رئالیستی که بر لحظات طنز استوار است، لحظاتی که به درام کششی مناسب و دراماتیک می‌دهد به طوری که مخاطب راضی از سالن بیرون می‌رود. اما ویژگی اصلی این نمایش خوش‌ریتم این است که نویسنده موفق شده یک موضوع ساده و تک‌خطی را به یک درام صحنه‌ای نزدیک به یک ساعت تبدیل کند بی‌آنکه دچار زیاده‌گویی یا تکرارگویی بشود و این یعنی دقت درست نویسنده در جزئیات نگارش یک نمایش‌نامه و پرداخت دراماتیک یک موضوع برای صحنه.
در کنار این نقطه‌قوت و طنزهای لابلای بازی‌ها، می‌توان از بازی خوب دو بازیگر در نقش خودشان گفت که توانستند لحظات متعدد از حالات درونی و بیرونی دو کاراکتر را به خوبی به مخاطب منتقل کنند.
پتانسیل درونی متن و توان‌مندی دو بازیگر در بازهای‌شان این انتظار را هم در مخاطبی که بخواهد عمیق‌تر به نمایش نگاه کند، ایجاد می‌کند که بخواهد شاهد نگاهی عمیق‌تر به مساله فرزندآوری بشود و ردپای مسائل بیرونی و انضمامی را و نیز حتا اضطراب‌های اگزیستانس از حیات بخشیدن به انسانی در این جهان را هم در نمایش ببیند. و این انتظار خوبی‌ست که هر چند آن را در این نمایش نمی‌بیند اما می‌توان در نوشته‌های بعدی نویسنده و بازی‌های بعدی دو بازیگر، شاهد آن باشیم، و شاید با دراماتورژی جدید و نوین همین اجرا در نوبت‌های بعد.