در ستایش سری که شاخ نداشت و شاخی که بدون سر ماند...
برای نخستین بار بعد از دیدن یه تئاتر تمام وجود من مشوش شده ، با ذره ذره وجودم متحیر این اثر هنری گشتم .
چیزی جز تصمیم و اقدام به نوشتن برای این شاهکار نبود .
حیرتی که بعد از گذشتن دقایق ، ساعت ها و حتی روزها هم درونم متاثرش خواهد بود ....
ناتوانی ، عجز و درماندگی چگونگی بیان کلمات در مدح این شاهکار
و اما مهم ترین و بزرگترین ترس من برای نوشتن ، چه واژهای توان شرح و چه کلمهای در برابر این شاهکار خجل از کم بودن خویش نگردد.
از ذهنی که اندیشید و دستی که نوشت ستایشگری را شروع کنم یا از جسارتی که این چنین بی پروا و با شکوه بتصویر کشید .
از کمدی های موقعیت که
... دیدن ادامه ››
در اوج یک تراژدی رخ میداد و از دل یک درام تلخ شکل میگرفت شروع کنم .
یا از نمادها و گریزها و تلمیح هایی که ناگهان سر زده خودشان رو در دل روند نمایش همچون سوگلی جا داده بودند .
چگونه شیفتگی خویش را شرح دهم که درخور این نبوغ و ذوق هنری باشد ؟
هر عنصری در این اجرا در درست ترین شکل خود ظاهر شده است بجا و به اندازه .
دکوری که با ذهنیت بازیگر ماهیت خود را تغییر میداد ، صحنهای پویا که مدام باعث میشد ذهن مخاطب دچار عادت نشود .
بازی هایی که در لحظه تغییر میکردند و قدرت واقعی بازیگر رو به رخ میکشیدند.
شاهکاری که تمام معادلات و معیار های من رو برای تعریف یک اجرای کامل تغییر داد !
باید اعتراف کنم تا به امروز با احترام به سایر هنرمندان ، هیچ نمایشی لایق 5 ستاره کامل نبوده و نیاز به بازنگری تمام نظر های قبلی خود را دارم .
به امید خلق کردن های مجدد جناب خسرو پرست ، جسارت و ذوق خلق برهمنی ارجمند و
درخشیدن مجدد بازیگران که به روی صحنه خالصانه درخشیدند .
صد افسوس که در آخرین شب اجرای این اثر هنری به تماشایش نشستم
ای کاش که باز هم سعادت هنرنمایی شما عزیزان و فرصتی دگر برای تامل و تلنگر نصیبم شود.
سپاس بی کران از تمامی عزیزان و هنرمندانی که نقشی در ماحصل کار داشتند