۴ ساعت پیش
هر بار خسرو در رو با لگد باز می کرد بادش به صورتم میخورد. بوی غریبی تو دماغم می پیچید. یه بار هم یه چیز خورد تو صورتم فک کنم بندِ سر آستین مراد بود وقتی اومد سراغ تلفن. خلاصه که تو دل ماجرا بودم. با همیاری اکثر حواس پنجگانه. به جانم نشست. چه بازی هایی. درخشان. درخشان. درخشان. چقدر حالم غریب بود وقتی از خونه شازده زدم بیرون. غریب.