من تمام مدت دنبال این بودم که چند نوع «سانسور» رو توی این نمایش می‌خوان نشون بدن. میخکوب این تنوع شده بودم. اینقدر با همین حربه به جنبه‌های مختلف راستگویی و دروغ پرداخته بود که روح و روان آدم رو به هم می‌ریخت.
راستش یه لحظاتی یاد فیلم‌های اصغر فرهادی می‌افتادم، مثل «درباره الی» و «جدایی».
هیچ فیلم یا نمایش دیگه‌ای یادم نیست که اینقدر خوب موضوع دروغ رو به چالش کشیده باشه.