بهاره رادمند

هنرساز فعال هنری

صادقانه بگم، دمتون گرم برای کار کردن، تجربه کردن و پویا بودن. خودِ این جسارت برای روی صحنه بردن یک اثر قابل احترامه و نمایش در مجموع قابل دیدنه.

اما از نظر من، کار در چند بخش نیاز به بازنگری جدی داشت.

در انتخاب ترک‌ها و موسیقی، پیوستگی مشخصی وجود نداشت. بعضی انتخاب‌ها بیش از آن‌که در خدمت فضای نمایش و جهان اثر باشند، حال‌وهوای موسیقی‌های رایج اینستاگرامی داشتند. بین قطعات مختلف هم انسجام شنیداری و دراماتیک شکل نگرفته بود و گاهی حتی ارتباط موسیقی با موقعیت نمایشی و متن برایم روشن نبود.

در بازی‌ها، دلیل فریاد زدن مداوم بازیگر هنگام دیالوگ‌گویی را متوجه نمی‌شدم. حتی اگر شخصیت از درد، فشار یا بحران خاصی حرف می‌زند، وقتی این شدت از ابتدا تا انتها تقریباً ثابت می‌ماند، دیگر فراز و فرود احساسی از بین می‌رود. از طرف دیگر، رابطه میان دو کاراکتر آن‌قدر شکل نگرفته بود که بتواند ... دیدن ادامه ›› احساس میان آن‌ها را برای تماشاگر پخته و باورپذیر کند.

در طراحی لباس، به‌خصوص انتخاب رنگ‌ها، نتیجه به شکلی بود که اجراگران روی صحنه کوچک، گم و تا حدی شلخته به نظر می‌رسیدند. لباس خواننده اصلی هم از نظر فرم و زیبایی‌شناسی برای من جذاب نبود و بیشتر استایلی نزدیک به مداحی ایجاد کرده بود؛ چیزی که با کلیت فضای نمایش همخوانی نداشت.

طراحی صحنه نیز برای من هویت مشخصی نداشت. صحنه در بعضی لحظات بیشتر از آن‌که طراحی‌شده به نظر برسد، شلوغ و کثیف دیده می‌شد و ارتباط روشنی هم میان طراحی صحنه و طراحی لباس وجود نداشت.

یکی از بخش‌هایی که به نظرم بیشتر از همه نیاز به بازنگری داشت، طراحی نور بود. نور نظم مشخصی نداشت و در بسیاری از لحظات به‌جای کمک به تمرکز چشم تماشاگر، صورت بازیگران را پنهان می‌کرد. استفاده از بعضی LEDها هم از نظر زیبایی‌شناسی برای من انتخاب موفقی نبود و در بعضی لحظات به‌شدت توی ذوق می‌زد. نور نه‌تنها به ساخت فضا و روایت کمک نمی‌کرد، بلکه گاهی باعث آشفتگی بصری صحنه می‌شد.

از نظر روایت هم مسیر اثر برایم گم و نامعلوم بود. متن هنوز ویژگی مشخصی برای تبدیل شدن به یک متن نمایشی پیدا نکرده بود و در بسیاری از لحظات بیشتر شبیه متنی بود که روی صحنه اجرا می‌شود، نه متنی که اساساً برای صحنه ساخته شده باشد.

در بخش فنی نیز سیستم پخش صدا از نظر Level بالانس نبود و اختلاف حجم صدا در بخش‌های مختلف آزاردهنده بود.

اما در کنار این نقدها، یکی از نقاط جذاب کار برای من حضور رقص و حرکت روی صحنه بود. دیدن حرکت هماهنگ گروهی و هارمونی بدن‌ها، به‌خصوص برای چشم تماشاگر ایرانی که کمتر با چنین تصاویری روی صحنه مواجه می‌شود، می‌تواند تجربه‌ای جذاب و تغذیه‌کننده باشد.

در نهایت تمام این‌ها برداشت و سلیقه شخصی من از اجراست و طبیعتاً می‌تواند محل اختلاف نظر باشد. اگر صراحت کلامم زیاد بود، من را ببخشید.

ممنونم و خسته نباشید