افشین قاسمی

هنرساز فعال هنری

یک نمایش عروسکی جذاب
با ۱۸ سال سابقه اجرا
این نمایش در سال ۱۳۸۶متولد شد و در همان سالهای ابتدای کلی جوایز از جشنواره ها را از آن خود کرد.
در شهرهای مختلف اجرا شد و بازیگران بزرگی در کنار خود دید.
نمایشی که از نمایش عروسکی پانچ و جودی الهام گرفته است.
خودم وقتی اولین بار این نمایش را از هنرمند انگلیسی کونراد فردریک دیدم، مبهوت آن شدم و با خودم گفتم من باید بتوانم این کار را انجام دهم.
از روی عکس ها توانستم خیمه را بسازم و با دیدن فیلم به راز عروسک گردانی آن پی بردم.
زیباترین اجرا های عمو ماهیگیر در مناطق محروم و زلزله‌زده اتفاق افتاده است.
این نمایش این روزها در خانه موزه استاد انتظامی ساعت ۱۷ در ماه زیبای آذر اجرا می شود.
شما را به دیدن این نمایش دعوت میکنیم.

یادداشت کارگردان
تاتر در ادوار گذشته به هنر فاخر و مقدس بدل گشته است. هنر مقدسی که گاه برای اندیشیدن و گاه برای سرگرمی به مخاطب عرضه میشد.
در این بین آنان که به رسالت اندیشه پایبند بودند و صحنه را محلی برای تفکر و تعقل می دانستند، کیفیت مخاطب را بر کمیت ترجیح دادند. گاه مخاطب خود را در مناطق دور دست و روستاهای دور از شهر میافتند ، گاه از میان تماشاگران به تعداد انگشت های دست اجازه ورود به سالن را می‌دادند و گاه ساعت ها تماشاگران را در انتظار می گذاشتند تا صبوران اهل تفکر باقی بمانند.
اگر با معیار امروز تاتر چه از نگاه وزارت ارشاد و چه از  نگاه آکادمیک و شاید مخاطب عام نگاه کنیم، باید گفت  کثرت تماشاگر دلیل بر موثر و مفید و موفق بودن اثر هنری است اما این نگاه بسیاری از آثار بزرگان تاتر در جهان زیر سوال می رود و رسالت وجودی این هنر لکه دار میشود.
صادقانه باید گفت که هنرمندان تاتر ایران در تغییر نگاه مدیران و مخاطب تلاشی نکردند.
اینکه کدام یک سرگرمی یا تفکر در این زمانه ارجح است،  پرسشی است که پاسخش را باید. در آمارهای موجود پزشکی و دادسرها جستجو کرد. همانطور که می دانیم در ایران از هر سه ازدواج یک طلاق ثبت میشود.
طبق آمار وزارت بهداشت در سال 2003 در کشورمان 26 درصد اختلال روانی و شخصیتی در افراد بزرگسال و  در ... دیدن ادامه ›› کودکان زیر شانزده سال 18درصد این مشکلات به چشم می خورد. خانواده کانون امنیت افراد تبدیل به کانون خشونت شده است. یا تبدیل به مکانی خنثی برای حل مشاجره ها، عدم اعتمادها و عدم آگاهی و عدم جرات بیان این مشکلات.
در نهایت این زخم های فروخورده منجر به  فرسودگی امیال می شود و جسم های که در کنار هم هستند ولی متعلق به هم نمی باشند از کثرت جدای ها بیشتر میشود. ماندنی که ماندن نیست و بودنی که با هم بودن نیست.
نمایش خرده جنایت های زن و شوهری نوشته فیلسوف فرانسوی به دنبال جواب دادن به این پرسش است که چرا روابط عاشقانه زوج جوان بعد از  مدتی زندگی مشترک سرد شده و منجر به جدایی میشود.
این نگاه نویسنده فرانسوی نکات بسیاری دارد که میتوان گفت جهان‌شمول است و برای مخاطب اهل اندیشه جای تامل دارد.
به یقین نویسندگان ایرانی برای این بحران باید وارد میدان شوند و زندگی مشترک را به نسل جوانی که زندگیشان را با عشق شروع کردند و  دوست ندارند این عشق فروکش کند و دوست دارند  باید و نبایدهای زناشویی برای حفظ این پیوند مقدس  گفته شود تا در هنگام بحران آگاهی بیشتری برای حل مشکل داشته باشد.
من به شخصه باور دارم در این عصر جای پیرفامیل و پدربزرگ و مادربزرگ که پند دهنده و مشاوران کارکشته زمان خود بودند  به کسانی دادند که هر چند علم دارند ولی حکمت زندگی را نمی دانند، و  این خلا  (حکمت زندگی) در علم مشاوره و علوم انسانی
توسط هنر و بخصوص هنر تاتر   قابل جبران است.  هنری که اساس آن دیالوگ و ذاتش تفکر است. اگر بدانند آنان که باید بدانند افسوس که ندانند.
افشین قاسمی
18آذر 1402

افشین قاسمی: کار پرمخاطب باید سال‌ها روی صحنه بماند/

افشین قاسمی، کارگردان تئاتر که از اول آذر با نمایش «خرده‌جنایت‌های زن و شوهری» و «عمو ماهیگیر» در خانه موزه استاد انتظامی میزبان مخاطبان کودک و بزرگسال خواهد بود، می‌گوید کار پرمخاطب باید سال‌های سال روی صحنه بماند و نسل‌های جدید به تماشای آن بنشینند.

به گزارش ایران تئاتر، افشین قاسمی، کارگردان و بازیگر تئاتر قصد دارد تا از اول آذر، نمایش «خرده‌جنایت‌های زن و شوهری» نوشته اریک امانوئل اشمیت را که پیش از این در عمارت نوفل‌لوشاتو روی صحنه برده بود، در خانه موزه استاد عزت‌الله انتظامی روی صحنه ببرد.

«جایی در میان ابرها»، «پدر شعر فارسی»، ... دیدن ادامه ›› «10/01/61»، «نخ‌های شمارش شده» و «تاریخ یک مادر» تعدادی از آثاری است که این هنرمند تاکنون اجرای صحنه‌ای آن‌ها را بر عهده داشته است.

قاسمی درباره تصمیمش برای اجرای مجدد «خرده جنایت‌های زن و شوهری» گفت: «پیش از اجرایی که سال گذشته از این نمایش داشتیم، اجراهای متفاوتی از این متن دیده بودم و همیشه دوست داشتم، آن را به شیوه خودم و با دیدگاهی که به متن دارم، روی صحنه ببرم.»

او ادامه داد: «در این نمایش سعی کردم با وفادار ماندن به متن، پیچیدگی‌ها و لایه‌های شخصیتی زن و مرد و آنچه را که از جهان خلق‌شده توسط نویسنده دریافت کرده‌ام، به نمایش بگذارم. در این نمایش این زوج همدیگر را بسیار دوست دارند اما تضادهای زیادی با هم دارند که باعث می‌شود برای‌شان مشکلاتی پیش بیاید.»

این هنرمند درباره تغییراتی که در طراحی صحنه و اجرای نمایش در دور جدید آن ایجاد شده است هم گفت: «در اجرای سال گذشته این اثر در سالن پلتفرم عمارت نوفل‌لوشاتو روی صحنه رفت و ما برای انتقال حس نزدیک بودن روند زندگی این زوج به مخاطب، کار را در فاصله یک متری با مخاطبانی که در ضلع شمالی و جنویی سالن به تماشا نشسته بودند، اجرا کردیم، اما در اجرای جدید با توجه به بلک‌باکس بودن سالن فاصله بین بازیگران و مخاطبان بیشتر شده است.»

کارگردان نمایش «خرده‌جنایت‌های زن و شوهری» در پاسخ به این سوال که «باتوجه به دور بودن خانه موزه استاد انتظامی از مرکز شهر، روند جذب مخاطب را چگونه ارزیابی می‌کنید؟» توضیح داد: «اکثر سالن‌هایی که دور از مرکز شهر هستند، در طول سال میزبان اجراهای  کودک و نوجوان می‌شوند که این موضوع بسیار ارزشمند است. مخاطبان این گروه سنی برای حضور در سالن نیاز به تبلیغ گسترده ندارند چراکه فرهنگسازی کافی صورت گرفته است؛ اما از آنجا که نمایش‌های گروه سنی بزرگسال در این سالن‌ها جایگاه ویژه و همیشگی نداشته است، قطعا جذب مخاطب سخت خواهد بود و نیازمند صرف هزینه و زمان بیشتری برای تبلیغ است. البته این موضوع درباره سالن‌هایی چون تالار محراب هم که فاصله‌ای هرچند اندک با تئاترشهر به عنوان مرکز تئاتر دارد، صدق می‌کند.»

این هنرمند، همزمان با اجرای «خرده‌جنایت‌های زن و شوهری»، نمایش «عمو ماهیگیر» را که اکنون بیش از 15 سال از اجرای آن برای گروه سنی کودکان و نوجوانان می‌گذرد، در همین سالن روی صحنه خواهد برد.

قاسمی درباره نمایش «عمو ماهیگیر» گفت: «این نمایش به کودکان اهمیت سوادآموزی را به زبان شاد و کودکانه یادآور می‌شود.»

او افزود: «این نمایش با شیوه ساخت عروسک‌های سنتی اسپانیا و انگلستان تولید و بومی‌سازی شده و از سال 1388 در فرهنگسراهای مختلف روی صحنه رفته است. اکنون بسیاری از مخاطبان کودک آن، دوران جوانی خود را سپری می‌کنند.»

قاسمی درباره به‌روزرسانی نمایش برای نسل جدید توضیح داد: «ما در دیالوگ‌ها با توجه به نیاز مخاطبان به‌روزرسانی انجام داده‌ایم اما در طرح کلی داستان و شیوه اجرایی تغییری ایجاد نشده چراکه داستان در تمامی دوره‌ها جذاب و مورد توجه مخاطبان است. در طول این سال‌ها تنها دکور کار، با توجه به گذشت زمان دوبار بازسازی شده است.»

او ادامه داد: «مباحث درسی در دوران ما بدون توجه به شکل کاربردی آن و نیازی که در آینده به آن‌ها خواهیم داشت، تدریس می‌شد ولی اکنون نسل جدید سوالات زیادی مثل کاربرد شیمی، فیزیک یا ریاضی در زندگی‌اش دارد که باید به شکل اصولی به این سوالات پاسخ داده شود.»

افشین قاسمی در پایان با بیان این‌که کار پرمخاطب می‌تواند سال‌های سال روی صحنه باشد، گفت: «وقتی کاری از نظر محتوا و مخاطب جذاب است، اجرای آن باید روی صحنه ادامه داشته باشد. نسل بعدی کودک و نوجوان کار ما را ندیده‌اند و تا زمانی که برای دیده شدن تقاضا داشته باشد، روی صحنه خواهیم ماند.»

گفت‌وگو: نگار امیری


تاریخ انتشار: جمعه ۱۹ آبان ۱۴۰۲ | شناسه مطلب: 

یادداشت کارگردان
توپاز نمایشی است که می تواند داستان زندگی هر یک از ما باشد. اینکه برای رسیدن به اهداف خود از خواب صداقت بیدار شوی و در دنیای که تنها قدرت مطلق آن پول همه چیز را می خرد، شاید به دور از اخلاق باشد. اما این حقیقتی است که دنیای امروز چه در رسانه و چه در روابط اجتماعی شاهد آن هستیم.
مارسل پانیول جامعه ای را به تصویر می کشد. که جامعه امروز کشور ماست. مدارس خصوصی ، خبرنگاران اجیر شده و مدیران تا کمر خم شده و شرکت های بزرگی که وجود خارجی ندارند.
‌نظام سرمایه داری هر چیز که در راه او باشد با خرده فرهنگ های آن می بلعد و فرد را اسیر دنیای توهم زده خود می کند.
آنجا که تلویزیون پر شده از تبلیغات مصرف گرای، آنجا که مدارس خصوصی دانش آموز بر معلم ارجح است ، باید از خود پرسید آیا هنوز مرد یا زن شرافتمندی باقی مانده است که در برابر آن سر خم نکند!!
افشین قاسمی
۱۱ آبان ۱۴۰۲