تالار وحدت
تئاترشهر تهران
تماشاخانه ایرانشهر
مجموعه تئاتر لبخند
خانه نمایش مهرگان
عمارت هما
عمارت نوفل لوشاتو
تئاتر هامون
تالار مولوی
تماشاخانه سنگلج
تالار هنر
تماشاخانه هیلاج
خانه هنرمندان ایران
تماشاخانه طهران
خانه نمایش دا
بلک باکس ایرانمال
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 13:26:43
سید حسام حسینی فرهنر
فعال هنری
فرهنر
. . .
ویترین
دیوار
اطلاعات
پروفایل کاربری
فعال هنری
۰۵ آبان ۱۳۸۵
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواریاست برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفتوگو درباره زمینههای علاقهمندی مشترک، خبررسانی برنامههای جالب به همدیگر و پیشنهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
نمایش «این بود زندگی» به نویسندگی محمود احمدینیا و محمود خسروپرست و کارگردانی بنفشه ریاضی، اثری است که با تکیه بر فضاسازی دقیق و شناخت درست از جهان دانشجویی، موفق میشود مخاطب را از همان دقایق ابتدایی با خود همراه کند. روایت نمایش در بستری از زندگی دانشجویان دختر و پسر در خوابگاه شکل میگیرد؛ فضایی که به واسطه طراحی درست موقعیتها و روابط میان شخصیتها، برای مخاطب ملموس و باورپذیر جلوه میکند.
یکی از نقاط قوت اصلی نمایش، متن و دیالوگهای آن است. گفتوگوها به خوبی پرداخت شدهاند و در بسیاری از لحظات، هجو و طنز بهموقع باعث ایجاد ارتباطی عمیقتر میان اثر و تماشاگر میشود. این ویژگی سبب شده است که نمایش ضمن حفظ جنبه سرگرمکننده خود، از بیان برخی مسائل اجتماعی و انسانی نیز غافل نماند.
در بخش کارگردانی، بنفشه ریاضی عملکردی قابل توجه ارائه میدهد. طراحی میزانسنها و هدایت بازیگران نشان از تسلط او بر فضای اثر دارد. حرکتها و اکتهای بازیگران کاملاً در خدمت روایت قرار گرفتهاند و انسجام میان اجزای مختلف اجرا به خوبی حفظ شده است. این دقت در کارگردانی در بسیاری از صحنهها مخاطب را غافلگیر میکند و کیفیت اجرایی نمایش را ارتقا میبخشد.
بازیگران نیز از دیگر نقاط قوت اثر به شمار میروند. آنها با درک صحیح از موقعیتهای نمایشی، موفق شدهاند احساسات و روابط میان شخصیتها را به شکلی باورپذیر منتقل کنند. توانایی ایجاد همدلی و انتقال حس، از مهمترین دستاوردهای گروه بازیگری این نمایش است.
طراحی صحنه از بخشهای قابل تحسین اجراست. استفاده از متریالها و عناصر صحنه به شکلی صورت گرفته که فضای خوابگاه دانشجویی به شکلی دقیق و ملموس ... دیدن ادامه ›› بازآفرینی شده است. همچنین تغییر صحنهها با برنامهریزی و دقت انجام میشود و این موضوع به حفظ ریتم نمایش کمک قابل توجهی کرده است.
نورپردازی نیز در سطح مطلوبی قرار دارد و توانسته است در ایجاد فضاهای مختلف نمایشی و تأکید بر لحظات مهم نقش مؤثری ایفا کند.
در مجموع، «این بود زندگی» نمایشی است که با بهرهگیری از متنی قوی، کارگردانی حسابشده، بازیهای روان و طراحی صحنه دقیق، تجربهای موفق و لذتبخش برای مخاطب رقم میزند. این اثر نشاندهنده توانایی و هماهنگی گروه اجرایی آن است و بیشک میتوان امیدوار بود که در آینده نیز شاهد آثار ارزشمند دیگری از این گروه باشیم.
یکی از نقاط قوت اصلی نمایش، متن و دیالوگهای آن است. گفتوگوها به خوبی پرداخت شدهاند و در بسیاری از لحظات، هجو و طنز بهموقع باعث ایجاد ارتباطی عمیقتر میان اثر و تماشاگر میشود. این ویژگی سبب شده است که نمایش ضمن حفظ جنبه سرگرمکننده خود، از بیان برخی مسائل اجتماعی و انسانی نیز غافل نماند.
در بخش کارگردانی، بنفشه ریاضی عملکردی قابل توجه ارائه میدهد. طراحی میزانسنها و هدایت بازیگران نشان از تسلط او بر فضای اثر دارد. حرکتها و اکتهای بازیگران کاملاً در خدمت روایت قرار گرفتهاند و انسجام میان اجزای مختلف اجرا به خوبی حفظ شده است. این دقت در کارگردانی در بسیاری از صحنهها مخاطب را غافلگیر میکند و کیفیت اجرایی نمایش را ارتقا میبخشد.
بازیگران نیز از دیگر نقاط قوت اثر به شمار میروند. آنها با درک صحیح از موقعیتهای نمایشی، موفق شدهاند احساسات و روابط میان شخصیتها را به شکلی باورپذیر منتقل کنند. توانایی ایجاد همدلی و انتقال حس، از مهمترین دستاوردهای گروه بازیگری این نمایش است.
طراحی صحنه از بخشهای قابل تحسین اجراست. استفاده از متریالها و عناصر صحنه به شکلی صورت گرفته که فضای خوابگاه دانشجویی به شکلی دقیق و ملموس ... دیدن ادامه ›› بازآفرینی شده است. همچنین تغییر صحنهها با برنامهریزی و دقت انجام میشود و این موضوع به حفظ ریتم نمایش کمک قابل توجهی کرده است.
نورپردازی نیز در سطح مطلوبی قرار دارد و توانسته است در ایجاد فضاهای مختلف نمایشی و تأکید بر لحظات مهم نقش مؤثری ایفا کند.
در مجموع، «این بود زندگی» نمایشی است که با بهرهگیری از متنی قوی، کارگردانی حسابشده، بازیهای روان و طراحی صحنه دقیق، تجربهای موفق و لذتبخش برای مخاطب رقم میزند. این اثر نشاندهنده توانایی و هماهنگی گروه اجرایی آن است و بیشک میتوان امیدوار بود که در آینده نیز شاهد آثار ارزشمند دیگری از این گروه باشیم.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
نمایش «دیکتهطور» اثری خانوادگی و اجتماعی است که با تکیه بر روابط پیچیده میان اعضای یک خانواده، تلاش میکند مناسبات قدرت، سلطه و فروپاشی ساختارهای سنتی را به تصویر بکشد. حضور شخصیتهایی چون پدر، زمان، جهان، پری، نگار و نهال بستری را فراهم میکند تا مخاطب با تنشهای درونی یک خانواده و تأثیر آن بر هویت افراد مواجه شود.
یکی از نقاط قوت نمایش، موسیقی آن است. موسیقی در ابتدای اجرا بهخوبی در خدمت فضای نمایش قرار میگیرد و موفق میشود مخاطب را با جهان اثر همراه کند. با این حال، در ادامه اجرا حجم و تداوم موسیقی تا حدی افزایش مییابد که گاه از نقش تکمیلکننده فاصله گرفته و به عاملی مزاحم برای دریافت بهتر صحنهها تبدیل میشود. این مسئله بهویژه در لحظاتی که دیالوگها اهمیت بیشتری دارند، محسوستر است.
شخصیت پدر بهعنوان فردی سلطهگر و کنترلکننده، از مهمترین عناصر دراماتیک نمایش به شمار میرود. حضور او موتور محرک بسیاری از تنشهای داستان است و روند فروپاشی اقتدارش در طول اجرا از جذابترین بخشهای نمایش محسوب میشود. نکته قابل توجه آن است که پس از کنار رفتن این اقتدار، چرخه بازتولید آن در قالبی دیگر به نمایش درمیآید؛ موضوعی که میتواند بهعنوان یکی از مهمترین لایههای مفهومی اثر مورد توجه قرار گیرد.
در بخش طراحی صحنه، استفاده ... دیدن ادامه ›› از آجرها و ساختار بصری موجود اگرچه متناسب با فضای نمایش است، اما ظرفیت بیشتری برای خلق موقعیتهای نمایشی داشت. انتظار میرفت این عناصر در طول اجرا کارکردهای متنوعتر و خلاقانهتری پیدا کنند و نقشی فعالتر در روایت اثر داشته باشند.
از منظر بازیگری، اجرای جواد موسوی و ایمان سلگی قابل تحسین است. هر دو بازیگر توانستهاند احساسات و موقعیتهای شخصیتهای خود را به شکلی باورپذیر به مخاطب منتقل کنند و در لحظات حساس نمایش تأثیرگذاری قابل توجهی داشته باشند. با این حال، در برخی بخشها ریتم دیالوگها و نحوه ادای آنها نیازمند دقت بیشتری بود؛ زیرا بعضی از جملات بهطور کامل و واضح به گوش مخاطب نمیرسید و همین موضوع از تأثیرگذاری برخی صحنهها میکاست.
متن نمایشنامه اگرچه از انسجام روایی مناسبی برخوردار است و بهویژه در نیمه دوم با جریان سیالتر و جذابتری پیش میرود، اما همچنان جای پرداخت بیشتری دارد. برخی نمادها و تمثیلها، بهخصوص تصویر مادر و فرغون، میتوانستند با شفافیت بیشتری ارائه شوند تا ارتباط مخاطب با لایههای معنایی اثر عمیقتر شود. همچنین تأکید بیشتر بر نسبتهای خانوادگی میان شخصیتها میتوانست از برخی ابهامها و گنگیهای موجود در روند روایت بکاهد.
یکی از موفقترین بخشهای اجرا، صحنههای همخوانی است. هماهنگی، دقت و کیفیت اجرای این بخشها نشان از تمرین و طراحی دقیق گروه دارد و بهدرستی به یکی از نقاط درخشان نمایش تبدیل شده است. همچنین عنوان «دیکتهطور» انتخابی هوشمندانه و متناسب با مضمون اثر به نظر میرسد و ارتباط معناداری با فضای کلی نمایش برقرار میکند.
در مجموع، «دیکتهطور» نمایشی است که با وجود برخی کاستیها در متن، طراحی صحنه و تنظیم ریتم دیالوگها، به واسطه بازیهای قابل توجه، ساختار روایی مناسب و پرداخت موضوع سلطه و بازتولید قدرت، تجربهای قابل تأمل برای مخاطب رقم میزند. این اثر بهویژه در نیمه دوم اجرا موفق میشود انسجام بیشتری پیدا کند و مخاطب را با خود همراه سازد. در پایان باید به تمامی عوامل نمایش برای خلق این اثر خستهنباشید گفت و تلاش آنها را در شکلگیری این تجربه نمایشی ارزشمند دانست.
یکی از نقاط قوت نمایش، موسیقی آن است. موسیقی در ابتدای اجرا بهخوبی در خدمت فضای نمایش قرار میگیرد و موفق میشود مخاطب را با جهان اثر همراه کند. با این حال، در ادامه اجرا حجم و تداوم موسیقی تا حدی افزایش مییابد که گاه از نقش تکمیلکننده فاصله گرفته و به عاملی مزاحم برای دریافت بهتر صحنهها تبدیل میشود. این مسئله بهویژه در لحظاتی که دیالوگها اهمیت بیشتری دارند، محسوستر است.
شخصیت پدر بهعنوان فردی سلطهگر و کنترلکننده، از مهمترین عناصر دراماتیک نمایش به شمار میرود. حضور او موتور محرک بسیاری از تنشهای داستان است و روند فروپاشی اقتدارش در طول اجرا از جذابترین بخشهای نمایش محسوب میشود. نکته قابل توجه آن است که پس از کنار رفتن این اقتدار، چرخه بازتولید آن در قالبی دیگر به نمایش درمیآید؛ موضوعی که میتواند بهعنوان یکی از مهمترین لایههای مفهومی اثر مورد توجه قرار گیرد.
در بخش طراحی صحنه، استفاده ... دیدن ادامه ›› از آجرها و ساختار بصری موجود اگرچه متناسب با فضای نمایش است، اما ظرفیت بیشتری برای خلق موقعیتهای نمایشی داشت. انتظار میرفت این عناصر در طول اجرا کارکردهای متنوعتر و خلاقانهتری پیدا کنند و نقشی فعالتر در روایت اثر داشته باشند.
از منظر بازیگری، اجرای جواد موسوی و ایمان سلگی قابل تحسین است. هر دو بازیگر توانستهاند احساسات و موقعیتهای شخصیتهای خود را به شکلی باورپذیر به مخاطب منتقل کنند و در لحظات حساس نمایش تأثیرگذاری قابل توجهی داشته باشند. با این حال، در برخی بخشها ریتم دیالوگها و نحوه ادای آنها نیازمند دقت بیشتری بود؛ زیرا بعضی از جملات بهطور کامل و واضح به گوش مخاطب نمیرسید و همین موضوع از تأثیرگذاری برخی صحنهها میکاست.
متن نمایشنامه اگرچه از انسجام روایی مناسبی برخوردار است و بهویژه در نیمه دوم با جریان سیالتر و جذابتری پیش میرود، اما همچنان جای پرداخت بیشتری دارد. برخی نمادها و تمثیلها، بهخصوص تصویر مادر و فرغون، میتوانستند با شفافیت بیشتری ارائه شوند تا ارتباط مخاطب با لایههای معنایی اثر عمیقتر شود. همچنین تأکید بیشتر بر نسبتهای خانوادگی میان شخصیتها میتوانست از برخی ابهامها و گنگیهای موجود در روند روایت بکاهد.
یکی از موفقترین بخشهای اجرا، صحنههای همخوانی است. هماهنگی، دقت و کیفیت اجرای این بخشها نشان از تمرین و طراحی دقیق گروه دارد و بهدرستی به یکی از نقاط درخشان نمایش تبدیل شده است. همچنین عنوان «دیکتهطور» انتخابی هوشمندانه و متناسب با مضمون اثر به نظر میرسد و ارتباط معناداری با فضای کلی نمایش برقرار میکند.
در مجموع، «دیکتهطور» نمایشی است که با وجود برخی کاستیها در متن، طراحی صحنه و تنظیم ریتم دیالوگها، به واسطه بازیهای قابل توجه، ساختار روایی مناسب و پرداخت موضوع سلطه و بازتولید قدرت، تجربهای قابل تأمل برای مخاطب رقم میزند. این اثر بهویژه در نیمه دوم اجرا موفق میشود انسجام بیشتری پیدا کند و مخاطب را با خود همراه سازد. در پایان باید به تمامی عوامل نمایش برای خلق این اثر خستهنباشید گفت و تلاش آنها را در شکلگیری این تجربه نمایشی ارزشمند دانست.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
نمایش «به علت ضیق مکان» از همان عنوان خود تلاش میکند مخاطب را با مفهوم محدودیت، تنگنا و زیستن در فضایی فشرده مواجه کند. این ایده نه تنها در نام اثر، بلکه در طراحی صحنه و روابط میان شخصیتها نیز بازتاب پیدا کرده است. نمایش با حضور شش شخصیت شامل داریوش، ابی، عارف، سوسن، پروین و پدربزرگ، روایتی را در یک فضای محدود پیش میبرد و میکوشد تأثیر این محدودیت را بر روابط انسانی به تصویر بکشد.
یکی از نقاط قوت اثر را میتوان طراحی صحنه آن دانست. صحنه با رویکردی مینیمال طراحی شده و از عناصر اضافی پرهیز میکند. این سادگی نه تنها باعث تمرکز بیشتر مخاطب بر شخصیتها و روابط میان آنها میشود، بلکه با مضمون نمایش نیز همخوانی دارد. در هنگام تماشای اثر، این احتمال به ذهن میرسد که ساختار صحنه از ایده یک قوطی کبریت بازشده الهام گرفته باشد؛ فضایی کوچک و فشرده که آدمها را ناچار به همزیستی و رویارویی با یکدیگر میکند. این برداشت، ارتباط جالبی میان فرم و محتوا ایجاد میکند و از نقاط قابل توجه طراحی صحنه محسوب میشود.
در کنار طراحی صحنه، نورپردازی نیز عملکرد قابل قبولی دارد و در بسیاری از لحظات به فضاسازی نمایش کمک میکند. با این حال، وجود یک قاب شیشهای در بخش مربوط به پنجره سرویس بهداشتی گاهی نور را به شکلی منعکس میکرد که برای چشم مخاطب آزاردهنده میشد. هرچند این مسئله تأثیر جدی بر کلیت اجرا نمیگذارد، ... دیدن ادامه ›› اما جزئیاتی از این دست در تجربه بصری مخاطب اهمیت دارند و میتوانند در اجراهای بعدی مورد بازنگری قرار گیرند.
از منظر بازیگری، نمایش لحظات موفقی را تجربه میکند. در میان بازیگران، نقشآفرینی عارف و سوسن بیش از دیگران جلب توجه میکند. آنچه این دو اجرا را متمایز میسازد، صرفاً کیفیت بازی نیست، بلکه شخصیتپردازی و درک دقیق از موقعیت نمایشی است. هر دو بازیگر موفق شدهاند لایههایی از شخصیت خود را به نمایش بگذارند و حضوری باورپذیر بر صحنه داشته باشند. نتیجه این تلاش، شکلگیری شخصیتهایی است که مخاطب میتواند با آنها ارتباط برقرار کند و تحولاتشان را دنبال کند.
با وجود نقاط قوت اجرایی، متن نمایش یکی از بخشهایی است که میتوان درباره آن بحث کرد. انتظار میرفت نمایشنامه ظرفیت بیشتری برای گسترش موقعیتها و تعمیق درام داشته باشد. تمرکز داستان بر زندگی در یک خانه کوچک و محدود، ایدهای قابل تأمل است، اما متن در برخی بخشها نمیتواند این ایده را به سطحی فراتر از یک موقعیت روزمره ارتقا دهد. به همین دلیل، گاه احساس میشود که ظرفیتهای دراماتیک اثر به طور کامل بالفعل نشدهاند و نمایش میتوانست از منظر روایت و کشمکشهای درونی شخصیتها غنیتر باشد.
نکته دیگری که در اجرا به چشم میآید، استفاده از صدای ضبطشده در لحظاتی است که برخی بازیگران در بخش پشتی صحنه حضور دارند. این انتخاب اگرچه احتمالاً با هدف حفظ وضوح دیالوگها صورت گرفته، اما تا حدی از حس زنده بودن اجرا میکاهد. شاید اگر این دیالوگها به صورت زنده اجرا میشدند، ارتباط مستقیمتری میان بازیگران و مخاطب شکل میگرفت و فضای نمایشی طبیعیتر به نظر میرسید.
یکی از نقاط قوت اثر را میتوان طراحی صحنه آن دانست. صحنه با رویکردی مینیمال طراحی شده و از عناصر اضافی پرهیز میکند. این سادگی نه تنها باعث تمرکز بیشتر مخاطب بر شخصیتها و روابط میان آنها میشود، بلکه با مضمون نمایش نیز همخوانی دارد. در هنگام تماشای اثر، این احتمال به ذهن میرسد که ساختار صحنه از ایده یک قوطی کبریت بازشده الهام گرفته باشد؛ فضایی کوچک و فشرده که آدمها را ناچار به همزیستی و رویارویی با یکدیگر میکند. این برداشت، ارتباط جالبی میان فرم و محتوا ایجاد میکند و از نقاط قابل توجه طراحی صحنه محسوب میشود.
در کنار طراحی صحنه، نورپردازی نیز عملکرد قابل قبولی دارد و در بسیاری از لحظات به فضاسازی نمایش کمک میکند. با این حال، وجود یک قاب شیشهای در بخش مربوط به پنجره سرویس بهداشتی گاهی نور را به شکلی منعکس میکرد که برای چشم مخاطب آزاردهنده میشد. هرچند این مسئله تأثیر جدی بر کلیت اجرا نمیگذارد، ... دیدن ادامه ›› اما جزئیاتی از این دست در تجربه بصری مخاطب اهمیت دارند و میتوانند در اجراهای بعدی مورد بازنگری قرار گیرند.
از منظر بازیگری، نمایش لحظات موفقی را تجربه میکند. در میان بازیگران، نقشآفرینی عارف و سوسن بیش از دیگران جلب توجه میکند. آنچه این دو اجرا را متمایز میسازد، صرفاً کیفیت بازی نیست، بلکه شخصیتپردازی و درک دقیق از موقعیت نمایشی است. هر دو بازیگر موفق شدهاند لایههایی از شخصیت خود را به نمایش بگذارند و حضوری باورپذیر بر صحنه داشته باشند. نتیجه این تلاش، شکلگیری شخصیتهایی است که مخاطب میتواند با آنها ارتباط برقرار کند و تحولاتشان را دنبال کند.
با وجود نقاط قوت اجرایی، متن نمایش یکی از بخشهایی است که میتوان درباره آن بحث کرد. انتظار میرفت نمایشنامه ظرفیت بیشتری برای گسترش موقعیتها و تعمیق درام داشته باشد. تمرکز داستان بر زندگی در یک خانه کوچک و محدود، ایدهای قابل تأمل است، اما متن در برخی بخشها نمیتواند این ایده را به سطحی فراتر از یک موقعیت روزمره ارتقا دهد. به همین دلیل، گاه احساس میشود که ظرفیتهای دراماتیک اثر به طور کامل بالفعل نشدهاند و نمایش میتوانست از منظر روایت و کشمکشهای درونی شخصیتها غنیتر باشد.
نکته دیگری که در اجرا به چشم میآید، استفاده از صدای ضبطشده در لحظاتی است که برخی بازیگران در بخش پشتی صحنه حضور دارند. این انتخاب اگرچه احتمالاً با هدف حفظ وضوح دیالوگها صورت گرفته، اما تا حدی از حس زنده بودن اجرا میکاهد. شاید اگر این دیالوگها به صورت زنده اجرا میشدند، ارتباط مستقیمتری میان بازیگران و مخاطب شکل میگرفت و فضای نمایشی طبیعیتر به نظر میرسید.
یاشار شهیر، سینا دهقان، Fatemeh Haghgoo، شادی بهرامی، حسام اشعرین، امین زارع و مرتضی شاه کرم این را
خواندند
مجید عراقی، فراز غلامی، احمدصمیمی و مصی ط این را دوست دارند
مجید عراقی، فراز غلامی، احمدصمیمی و مصی ط این را دوست دارند
فراز غلامی (farazgholami252)
فرهنر
تیوال این کانال
دنبال
نادیدهگرفتن کاربر
از ۲۸ تیر ۱۳۹۹
ممنونم آقا حسام
فقط یک توضیح بدم
که دیالوگ ها ضبط شده نبود و در پشت صحنه میکروفون گذاشته بودیم
مرسی که تشریف آوردید
فقط یک توضیح بدم
که دیالوگ ها ضبط شده نبود و در پشت صحنه میکروفون گذاشته بودیم
مرسی که تشریف آوردید
۱۹ خرداد
دوستدارم
( ۲ )
پاسخ
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
درود وقت بخیر.
فضای صحنه و طراحی صحنه ای که رخداده بود در حال فروپاشی و گسست از سالن بود که فضای که انتظار داشت خلق بشه در ذهن یک صحنه رئال تمیزی باشه حداقل اونم در نمایشنامه های تنسی ویلیامز، و یک مسئله دیگه انتخاب غلط های موسیقی بود که میشه گفت چرا درون فضا چنین موسیقی انتخاب بشه که نه اتمسفر خوبی خلق می کرد و نه تصویر سازی در ذهن تماشاگر حداقل برای من، و یک چیز دیگه که چرا اسم به رویای آمریکای تغییر پیدا کرده بود در صورتی که در واقع یک دراماتورژی از باغ وحش شیشه ای مورد توجه بود و مسئله ای دیگه هم بود این که سن بازیگر ها به نقش نمی خورد و حتی اکت های ضعیفی دیده می شد در بازی گردانی یا حتی میزانسن و این اجرا در دراماتورژی سعی بر این بود که کمدی و هجو خلق کنه اما چرا چنین هجو سطح پایین ای ایجاد میشد که بسیار نا جالب بود واقعا. در کل این اجرا سلیقه من نبود و پیشنهاد نمی کنم.
خسته نباشید به تمام عوامل.
فضای صحنه و طراحی صحنه ای که رخداده بود در حال فروپاشی و گسست از سالن بود که فضای که انتظار داشت خلق بشه در ذهن یک صحنه رئال تمیزی باشه حداقل اونم در نمایشنامه های تنسی ویلیامز، و یک مسئله دیگه انتخاب غلط های موسیقی بود که میشه گفت چرا درون فضا چنین موسیقی انتخاب بشه که نه اتمسفر خوبی خلق می کرد و نه تصویر سازی در ذهن تماشاگر حداقل برای من، و یک چیز دیگه که چرا اسم به رویای آمریکای تغییر پیدا کرده بود در صورتی که در واقع یک دراماتورژی از باغ وحش شیشه ای مورد توجه بود و مسئله ای دیگه هم بود این که سن بازیگر ها به نقش نمی خورد و حتی اکت های ضعیفی دیده می شد در بازی گردانی یا حتی میزانسن و این اجرا در دراماتورژی سعی بر این بود که کمدی و هجو خلق کنه اما چرا چنین هجو سطح پایین ای ایجاد میشد که بسیار نا جالب بود واقعا. در کل این اجرا سلیقه من نبود و پیشنهاد نمی کنم.
خسته نباشید به تمام عوامل.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
درود، وقت بخیر.
برای نمایش خوب آقای محمد رضا مالکی می نویسم،که شروع آن از یک صحنه تاریک و بداهه گویی و هیچانه ها و نگارش خوب دیالوگ ها و متن قویی که داشت و دارد.که تماشاگر را جذب می کرد و خسته کننده نمی شد و کاراکتر رضا مژده که یک خیاط زخم خورده و اتمسفری که خلق می شد که روان و زیست رضا مژده را به تماشاگر به درستی منتقل و حس می شد. ساختار و بازی سازی آقای مالکی و آن طنز و صدا سازی خوب و جالب انگیز بود. با تشکر و خسته نباشید به تمام عوامل.
برای نمایش خوب آقای محمد رضا مالکی می نویسم،که شروع آن از یک صحنه تاریک و بداهه گویی و هیچانه ها و نگارش خوب دیالوگ ها و متن قویی که داشت و دارد.که تماشاگر را جذب می کرد و خسته کننده نمی شد و کاراکتر رضا مژده که یک خیاط زخم خورده و اتمسفری که خلق می شد که روان و زیست رضا مژده را به تماشاگر به درستی منتقل و حس می شد. ساختار و بازی سازی آقای مالکی و آن طنز و صدا سازی خوب و جالب انگیز بود. با تشکر و خسته نباشید به تمام عوامل.
ممنونم از نگاه زیباتان 🌻🌻🌻
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
خسته نباشید به کسانی که تو ساخت این اثر تلاش کردن.
هماهنگی بازیگران حتی با تغیر نقش قابل ستودن بود فرمی که در اجرا دیده می شد متفاوت و جدید تر تا به حدودی جدیدتر هرچند در بیان دیالوگ ها در بعضی از مواقع گفتار بازیگر ها نامفهوم یا نا واضح بود که با وجود حواس مخاطب به عناصر صحنه بقیه باگ هارو خنثی کرده بود.
*بعد چند وقت ی تئاتر خوب دیدیم ممنون.
هماهنگی بازیگران حتی با تغیر نقش قابل ستودن بود فرمی که در اجرا دیده می شد متفاوت و جدید تر تا به حدودی جدیدتر هرچند در بیان دیالوگ ها در بعضی از مواقع گفتار بازیگر ها نامفهوم یا نا واضح بود که با وجود حواس مخاطب به عناصر صحنه بقیه باگ هارو خنثی کرده بود.
*بعد چند وقت ی تئاتر خوب دیدیم ممنون.
امیر مسعود، محمد فروزنده و رامین جلادت این را
خواندند
ایمان فتاحی، Paria_brh، مهرآذین و لیلا میرحسینی این را دوست دارند
ایمان فتاحی، Paria_brh، مهرآذین و لیلا میرحسینی این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
