نمایش›تن و دیگر تکه پاره‌های عشق

نمایش تن و دیگر تکه پاره‌های عشق به سبب میانجی کالبد آدمی در نقطه کانونی خود بر اساس مضامین انسانی و نیل دوگانه به نقاط مرگ و زندگی، ظرفیت‌های معنایی فراوانی را پیش‌روی مخاطبانش قرار می‌دهد تا سیال ذهن شخصیت‌هایش میان فضای فراواقعیت و واقعیت در رفت و برگشت باشند.
بنیان خانواده‌ای با تمرکز بر واگرایی آن به سبب حصول کنش‌های دراماتیک توسط شخصیتی بیگانه مورد هجوم است؛
حافظه به عنوان ناظری بحران‌زده با همگرایی در خط زمانی روایت، واژه عشق را در برابر کلمات عادت و مرگ قرار می‌دهد تا داستان و سوژه‌های انسانی‌اش قوسی روانکاوانه را آغاز کرده و به انجام برسانند.