پدرام مهرخواه

هنرساز فعال هنری

دیشب در رشت به دیدن نمایش فرم ‘گونگ’نشستم
یر عکس تجربه های سابق در این شهر برام خیلی خوشایند بود که در این کار به دکور ، نور و حرکت توجه ویژه‌ای داشته‌اند،
اما محتوای کار بسیار شعار زده و سانتیمانتالیسم بود، معمولا موضوع هایی ماننده ‘خلقت جهان’ ، ‘رویکرد زمان در انسان‌ها’ وزنه‌های سنگینی است که کار اولی ها به تله آن میوفتن، اما کارگردان در پایان گفت: از سال ۷۶ نمایش کارگردانی می‌کند…
گروه‌ بازیگری واقعا خسته نباشند،تمام تلاش خود را کرد اما چیزی که از بیرون پیدا بود ناهماهنگی و نداشتن ریتم صحنه بوده به همین دلیل من مخاطب را می‌دیدم که حصله آن سر رفته و شروع به صحبت کردن با بغل دستی خود می‌کند و یا با گوشی همراه خود کار می‌کند ( این مرگ نمایش است ) همان مخاطب در پایان ایستاده تشویق می‌کند ( این هم خیانت مخاطب به گروه نمایشی ‘گونگ’ است)
ارادت